හැමදාම බොන තේ ගැන, අහලවත් නැති දේ…

Black Tea

Black Tea

තේ කියන්නේ ලංකාවේ ප්‍රධාන අපනයන බෝගයක් වගේම ලෝකෙම දෙවෙනියට ජනප්‍රියම පානය. ඒ අතරිනුත් ලංකාව හා තවත් රටවල් කීපයක වැවෙන කළු තේ වලට තමා ලෝක ඉල්ලුම වැඩිම. ඉතිං අපි කොයිතරම් තේ බිව්වත් තේ කොල වල වර්ග ගනනාවක් තියෙන බව දන්නවා ඇත්තේ බොහොම ටික දෙනයි. අනිත් එක තමා ඒ තේ වර්ග වලින් ඉස්තරම්ම වර්ග දිවගාලා තියෙනවා ඇත්තේ ඊටත් සුළු ප්‍රමාණයක්..!

ලංකාවේ තේ වැවෙන ප්‍රදේශවල උස අනුව තේ ප්‍රධාන වර්ග තුනකට බෙදෙනවා. ඒ වර්ග තුන ඇතුලත තේ කොල වල යම් යම් ගුණ අගුන මත තවත් ප්‍රධාන කොටස් පහකටත් අතුරු කොටස් ගනනාවකටත් බෙදෙනවා. මුහුදු මට්ටමේ ඉඳන් අඩි 2000කට පහත ප්‍රදේශවල වැවෙන තේ පහතරට තේ ලෙසටත් (Low grown) අඩි 2000ත් 4000ත් අතර වැවෙන තේ මධ්‍යම තේ (High and medium) ලෙසටත් අඩි 4000ට වඩා උස ප්‍රදේශවල වැවෙන තේ උඩරට තේ (High grown) ලෙසටත් ලංකාව තුල හඳුන්වනවා. අනෙකුත් රට වලදී උස මට්ටම් අනුව තවත් වර්ග කීපයකට බෙදෙනවා.

ඉතිං ඔය උස් මට්ටම් තුනේදිම එකිනෙකට වෙනස් ගතිගුන ඇති තේ ප්‍රධන වර්ග පහක් යටතේ වර්ග කෙරෙන අතර එම වර්ග තවත් අතුරු වර්ග ගනනාවකටම කැඩෙනවා. ඒ වර්ග වලට කියන සිංහල වචන නම් හොයාගන්න පුළුවන් වුනේ නෑ. මොකද හැමෝම හඳුන්වන්නේ තේ වර්ගයට අදාල ඉංග්‍රිසි වදනින්ම වෙන නිසා. ඒ ප්‍රධන වර්ග පහ තමා…

  1. Dust

    Dust

    Dust – කළු තේ වර්ග කීරිමේදී පහත්ම ස්ථානය හිමිවෙන්නේ මෙයට. මෙහි අඩංගු වෙන්නේ තේ කොල වල පුංචි කැබලි හා තේ කොල කැබලි කිරීමේදී ඉවත් වෙන ඉතාමත් පුංචි කොටස්. දන්නවද අවාසනාවට වගේ, ලංකාවේ කොයිතරම් ඉස්තරම් තේ තිබුනත් කඩවල සිල්ලරට විකුණන්න තියෙන තේ වලින් වැඩිහරියක්ම මේ ජාතියේ තේ බව.

  2. Fanning

    Fanning

    Fanningමෙයත් වර්ග කිරීමේ පහතින් තියෙන තේ වර්ගයක්. ප්‍රධන වශයෙන්ම අඩංගු වෙන්නේ තේ දළු වල කැබලි. කැබලි කියන්නේ සාමාන්‍ය මට්ටමට වඩා පහත් මට්ටමේ කැබලි. ඒත් තරමක් වටින වර්ගයක්.

  3. BOP – Broken Orange Pekoe

    BOP – Broken Orange Pekoe

    BOP – Broken Orange Pekoe – මේ වර්ගය තමා වෙළඳ පොලේ වැඩි වශයෙන්ම තියෙන්නේ. ඒ කියන්නේ විවිධ ලේබල යටතේ පැකට් කරලා වෙළඳ පොලට එන්නේ මේ වර්ගයේ තේ. වර්ගකිරීමේ මධ්‍යම ස්ථානයක පසුවෙන මේ තේ වර්ගය තමා ලංකාව තුල වැඩියෙන්ම නිෂ්පාදනය වෙන්නේ. මෙහි අඩංගු වෙන්නේ පුංචි තේ දළු හෝ විශාල තේ දළුවල කැබලි.

  4. OP - Orange Pekoe

    OP – Orange Pekoe

    OP – Orange Pekoe – මෙම වර්ගයේ තේ හොඳ තේ වර්ගයක් ලෙස සලකනවා. ටිකක් මිල අධිකයි. මේ තේ වර්ගයේ අඩංගු වෙන්නේ පුංචි හා මධ්‍යම ප්‍රමාණයේ මුළු තේ දල්ලම… තේ මල් හා පොහොට්ටු නැතුව.

  5. FOP – Flowery Orange Pekoe

    FOP – Flowery Orange Pekoe

    FOP – Flowery Orange Pekoe – මෙය තමා සාමන්‍යෙයන් දන්නා විදියට හොඳම තේ වර්ගය. මෙහි අඩංගු වෙනවා සම්පූර්ණ තේ දල්ලම හා මල් සමග පුංචි පොහොට්ටුත්. මං නම් තාම මේ වර්ගයේ තේ කෝප්පයක රස විඳලා නෑ.

ඊට අමතර වශයෙන් නිපදවෙන තවත් තේ දෙවර්ගයක් තියෙනවා. ඒවා වැඩි වශයෙන් ජනප්‍රිය නැහැ. ඉතාමත් මිල අධිකයි. සාමාන්‍යයෙන් මෙම වර්ග දෙක සුපිරි වෙලඳ සැල් වලවත් සොයාගැනීමට අපහසුයි. තේ නිපදවන වත්තටම ගිහිං ගන්න ඕනේ වර්ගයක්. ගොඩක් වෙලාවට විකුණන්නෙත් පෞද්ගලික ඇඳුනුම් කම් මත පමණයි. එයින් එක් වර්ගයක් Silver tips හා  අනෙක Golden tips නම් වෙනවා. Silver tips කිලෝවක් රුපියල් 11000.00 සිට ඉහලටත් Golden tips කිලෝවක් රුපියල් 16000.00 සිට ඉහලටත් මිල වෙනවා. දන්න තරමින් උපරිම මිල රුපියල් 30000.00 දක්වාත් වෙන්න පුළුවනි.

SilverTips

Silver Tips

ඉතිං මේ විදියට තේ වතු තුල නිපදවෙන තේ පිටරට යවන්නේ හා ලංකාව තුල විවිධ ආයතන වලට ලබාදෙන්නේ තේ වෙන්දේසි කිරීම් මගින් අතරමැදි ආයතන හරහා. ඒ කියන්නේ බ්‍රෝකර් ආයතන හරහා. වත්තෙන් තේ සාම්පල ලබාගෙන බ්‍රෝකර් ආයතන වල ඉන්න තේ රස පිළිඹඳ මනා දැනුමක් හා අත්දැකීම් ඇති පළපුරුදු තේ රස බලන්නන් විසින් තේ වල ස්වභාවය අනුව මිලක් නියම කරනවා. ඊට පස්සේ හැම සතියකම තේ වෙන්දේසියක් පවත්වන අතර එහිදී තේ ගැණුම් කරුවන්ට අතරමැදියන් මගින් තේ ලබාගන්න පුළුවන්.

තේ ගැණුම් කරුවන් කියන්නේ තේ අරගෙන පැකට් කරලා වෙළඳ පොලට නිකුත් කරන ආයතන. එම ආයතනවලට අතරමැදියන් මගින් තේ ලබාදෙන්නේ තේ වගාකරන පිරිසට නියමිත වටිනාකමකට තේ අලෙවි කරන්න ඕනේ නිසා. එහෙම නැතුව ගාන වැඩිකරන්න නෙමෙයි. තේ පරීක්ෂකයන් විසින් නියම කරන්නේ තේ වල සියළුම ගුන අගුන සොයාබලා වෙන නිසා එම මිලට තේ ගැනීමට ගැණුම් කරුවන් උත්සුක වනවා මෙන්ම වඩාත් හොඳ ගුණයෙන් යුක්ත තේ නිපදවීමට තේ නිපදවන්නුත් ක්‍රියාකරනවා. ඒ වගේම කලින් කියපු Silver tips හා  Golden tips මෙම වෙන්දේසි වලට ඉදිරිපත් කරන්නේ බොහෝම කලාතුරකින්. ඒත් කිලෝඑකක් දෙකක් පමන ඉතා සුළු ප්‍රතිශතයක් පමණයි.

Golden Tips

Golden Tips

අපි හැමදාමත් දැකලා තියෙන්නේ නිකංම නිකං තේ කොල වුනාට මීට පස්සේ ගෙදරට තේ කොල ගෙනවාම බලන්නෙ ඒවා මොන වර්ගයට අයත්ද කියලා. මුල් වර්ග දෙක තුන අතර තේ වර්ගයක් වීමට තියෙන ඉඩකඩ ඉතාම වැඩියි.

ඒ වගේම පුංචි දෙයක් කියන්නම්… තේ කොල වල Dust කියන වර්ගය ඉතා සුළු ගානකට විශාල ප්‍රමාණයක්  මිලදී ගෙන ඊට වඩා තත්වයෙන් ඉහල තේ ස්වල්පයක් සමග මිශ්‍රකර ඉහල මිලකට විකුණන වෙළෙන්දෝ ඕනෙ තරම් ඉන්නවා. ගොඩක් වෙලාවට නිවෙස් වල කරන තේ පැකට් කර විකුණන අය කරන්නේ ඒක. ඒ නිසා හැකි තරම් ජනප්‍රිය හා විශ්වාසනීය වෙළඳාමක් සිද්ධවෙන ආයතනවලින් වෙළඳ පොලට නිකුත් කරන තේ වර්ගම ගන්න  උත්සාහ කරන්න. ගොඩක් වෙලාවට තේ පැකට්ටුවේ ඉස්සරහා තේ වර්ගයත් සඳහන් කරලා ඇති. අනිත් සිල්ලර තේ යම් තරමකට සෞඛ්‍යයට අහිතකර වෙනවා. හේතුව තමා තේ වල නැවුම් රතු පාට ඇති කිරීමට බාල තේ කොල වර්ග සමග විවිධ වර්ණකාරක මිශ්‍ර කිරීම. මෙය මේ වෙනතෙක් සෞඛ්‍ය බලපෑමක් ඇති නොවුනත් ඉදිරියට වෙන්න පුළුවන්. ඒ වගේම මතක තියාගන්න කොයිතරම් විශ්වාසවන්ත තේ පැකට්ටුවක් වුනත් එහි යම් අනුමත ප්‍රමාණයකට රසකාරක එකතු කරන්න ඉඩකඩ තියෙන බව. ඒත් දන්න තරමින් තේ වල කහට රසය ඇති කරන රසකාරකය නිස්සාරනය කරන්නෙත් භාගෙට වියලුන, අසම්පූර්ණ… ඒ කියන්නේ සම්පූර්ණ කොලයක් වශයෙන් වශයෙන් වෙළඳ පොලට ඉදිරිපත් කරන්න බැරි හොඳ තේ වර්ගවලින්.

♥ Tea ♥

♥ Tea ♥

මේ විදියට තේ කොල අපි අතරට එන්න කලින් ක්‍රියාවලි ගනනාවකට බඳුන් වෙනවා. තේ දළු නෙලීමේ පටන් තේ කොල රැස් කර විකුණන මධ්‍යස්ථාන දක්වා ගෙනඒමේදී අතරමැද සිදුවන කටයුතු දැනගන්න නම් තේ කොල නිපදවන කර්මාන්තශාලාවකටම යන්න ඕනේ. ඊට පස්සේ තේ කොල විකුණන්න පෙර මිලක් නියම කිරීමේදීත් තවත් ක්‍රියාවලි ගනනාවක් සිද්ධ වෙනවා. ඒවා වෙන්නේ තේ කොල වල නියැදි පරීක්ෂාකර මිල නියම කරන ආයතනතුල. එතනින් පස්සෙත්… තේ කොල පැකට් කරන, විවිධ නම් වලින් වෙළඳ පොලට නිකුත් කරන ආයතන තුලත් දීර්ඝ ක්‍රියාවලියකට මුහුන දීලා තමා අපිට තේ කොල කඩෙන් අපිට ගන්න පුළුවන් වෙන්නේ…! at – ගෝල්ඩන් ටිප්ස් චුට්ටක් තිබුනනම්…!

ලෝකේ දෙවෙනියට ජනප්‍රියම කළු තේ… තුන්වෙනියට…?

මිදි ගැන ටිකක්….

මිදි තෝරන හැටි

මිදි…. මීට අවුරුදු 6000ත් 8000ත් අතර කාලයකට පෙර මිනිස් වාසයේ නැගෙනනහරි පෙදෙසට වෙන්න ආරම්භ වුන මිදි වගාව මේ වන විට ස්පාඥ්ඥය, ප්‍රංශය, ඉතාලිය, චීනය, ඇමරිකාව හා තවත් රටවල් ගනනාවක සරුවට කෙරීගෙන වගාවක්. ඒ වගේම ලෝකයේ මිදි නිෂ්පාදනයෙන් වැඩිම ප්‍රතිශතයක් ලෝකයට දෙන්නේ චීනය. ඊට පස්සේ ඉතාලිය, ඇමරිකාව, ප්‍රංශය වගේ රවටල්.  ලංකාවෙත් යාපනය අර්ධද්වීපය හා ආසන්න ප්‍රදේශ වල මිදි වගාව සරුවට කෙරෙනවා. ආදී කාලීන මිනිසුන් මූලිකවම මිදි වගා කරලා තියෙන්නේ වයින් නිෂ්පානදයට වුනත් ජෑම්, ජෙලි, රසකාරක හා වර්ණක වගේම මිදි ඇට වලින් තෙල් ලබා ගැනීමටත් මිදි වගා කරනවා. මීට වසර 8000ක පෙර සිට පවා ජෝර්ජියාවේ මිනිසුන් තමන්ගේ දෛනික ආහාරයක් ලෙස පරිභෝජනයට වයින් නිෂ්පාදනය කල බවට පුරාවිද්‍යාත්මක සාක්ෂි ලැබිලා තියෙන එකෙන්ම පැහැදිලි වෙනවා මිදි මනුෂ්‍ය ඉතිහාසයත් එක්ක කොයිතරම් සමීපද කියන එක.

ඉතිං මේ මිදි නෙලන කාලය කියන්නේ… අවුරුද්දේ මාස කීපයක් පුරාවට මිදි වැල් වලට සාත්තු කරලා අවසානයේදී පලාදාව නෙලන කාලය. ඉංග්‍රීසියෙන් කියන්නේ vintage කියලා. එම නෙලන මිදි වල අවසාන පලය වෙන්නේ රසවත් වයින්….! මිදි නෙලන කාලයේ වගේම අවුරුද්දේ අනෙකුත් කාල වලත් ලැබෙන මිදි පලදාවෙන් වයින් සෑදුවාට, වයින් නිපදවන රට වල වැඩිහරියක්ම ඉල්ලුම තියෙන්නේ අවාරේ නෙලන මිදි වලින් හදන වයින් වලට වඩා මිදි නෙලන, එනම් රටෙන් රට වෙනස් කාල වලදී ප්‍රනීත මිදි වලින් මිදි වැල් පිරී යද්දි නෙලන මිදි වලින් හදන වයින් වලටලු. ඒ වගේම ස්වභාවිකවම මිදි නෙලන කාලයේ නෙලන මිදි වලින් ලැබෙන වයින් වල ප්‍රනීත බව මෙන්ම ගුණදායක බවත් අනෙකුත් කාලවලදී ලබෙන වයින් වල තත්ත්වයට වඩා උසස් කියනවා.

මිදි වල අවසන් ප්‍රතිපලය

ඉතිං මේ මිදි නෙලන කාලයට මිදි ව්‍යාපාරයක් විදියට සරුවට වවන රට වල මිදි නෙලන කාලය කියන්නේ, අපේ රටේ ගොයම් කපන කාලය වගේ බොහොම තෙහෙට්ටු වගේම හිත් සතුටින් පුරවාලන කාලයක්. ඒ දවස් වලට ඒ ඒ රට වල තමන්ටම ආවේනික වූ විවිධ ජනක්‍රීඩා වලින්, විවිධ උත්සව වලින් සැනෙකෙලි වලින් පිරිපුන් සෞභාග්‍යමත් කාලයක්. අන්න ඒ සෞභාග්‍යය සිහිපත් කරන්න වගේම, ඒ කාලයේ කෙළිලොල් බව, සමගිය ඉස්මතු කරන්න තමා ක්‍රීඩා සමාජ වලටත් පසුකාලීනව vintage sports වගේ නම් වැටෙන්න ගත්තේ…!

පරණ පත්තර කෑල්ලක් තිබුන දන්නෙ නැති දෙයක්…!!!

බුල්ටෝ…

බුල්ටෝ…. ♥ ♥ ♥

බුල්ටෝ කියන්නේ අපි පුංචි කාලේ  කාපු නියම කෑමක්.  අම්මෝ රස. කට ඇලි ඇලි කන කොට නියමයි. කාලා ඉවරවෙද්දි හක්ක රිදෙනවා ඉන්න බෑ. ගල් වගේ හයියයි. කටේ තියාගෙන ඒක හපන්නේ නෑ… නිකංම දියවෙන්න දෙනවා. වෙලාවකට බුල්ටෝ එක දියවෙන්න පැයක් විතර යනවා.  සීනි උණු කරලාලු බුලටෝ  හදන්නේ. සුදු පාට තෙල් කොලේක තමා ඔතලා එන්නේ. ඉස්සර හැමදාම කැන්ටිමෙන් ඉන්ටවල් එකට බුල්ටෝ කනවමයි. පස්සේ ටික ටික ලොකු වෙද්දි බුල්ටෝ කියන්නේ තවත් දෙයක් එක්ක සෙට් වෙලා ෆන් එකක් ගන්න දෙයක් වුනා. ඊට පස්සේ දෙකම එකතු වෙලා අන්තිමේ ප්ලේනටියකුත් ඕනෙ වුනා.

බුල්ටෝ නිසාම මං ඇතුලු කීප දෙනෙක් සතියකට පාරක්වත් පන්තියෙන් එලියේ දනගහගෙන ඉඳලා තියෙනවා හය හත වසර වලදී. සර්ලට කෙසේ වෙතත් මිස්ලට නම් බුල්ටෝ කටේ තියාගෙන සූප්පු කරනවා පේන්නම බෑ… කනෙන් ඇදගෙන ගිහිං දනගස්සනේ. ඒත් අපි බුල්ටෝ එක කටින් විසික් කරනවද… නෑ…  ඇයි හත්තිලව්වේ බුල්ටෝ එක චූටි උනාට ම්ස්ලා උගන්නද්දි එන නිදිමත නැතිවෙලා  යන්තං හරි ඔලුව උස්සන් ඉන්න පුළුවන් වුනේ බුල්ටෝ එකෙන් හින්දා. ඉතිං කොච්චර කලත් ඒක විසික් කරලා කොහොමද…  ඒක නිසාම ඉතිං දනගහගෙන ඉන්නත් වුනා.  මොනා කරන්නද ඉතිං පෙරේත කමනේ…! ඒ වගේ කොයි තරම් බුල්ටෝ එක්ක ලඟින් හිටියත් ස්කෝලේ කාලේ ඉවර වුනාම බුල්ටොත් නැතුව ගියා.

දැන් නම් ටිකක් ලොකුයි…

ඒ මං හිතන්නේ අවුරුදු ගානකට කලින්. ඒ කාලෙ ඇතුලතදී බ්ලොග් වලින්ම කීප වතාවක් බුල්ටෝ ගැන දැක්කත්, කොයි තරම් නම් හෙව්වත් ඔයා ගන්න බැරි වුනා. ඔන්න ඊට පස්සේ ආයෙමත් පෙරේත කම ඇවිස්සුනා ඔෆිස් එක ගාව තියෙන කඩේක තියෙන බුල්ටෝ දැකලා. හම්මෝ… කොයි තරම් කාලෙකින්ද…!!! පරන යාළු ෆිට් එක මතක් වෙද්දිත් කටට කෙල උනනවා. ඉස්සර නම් අපි බුල්ටෝ එකක් ගත්තේ සත විසිපහට. ඒකට දැන්. ප්‍රමාණය නම් ටිකක් ලොකු වෙලා. ගාන රුපියල් දෙකක් වෙලා. ඉස්සර තරම් හයියත් නෑ. කටේ දාලා විනාඩි දහයෙන් විතර දියවෙලා යනවා. කමක් නෑ ඉතිං ඒත් බුල්ටොනේ… ඒක නිසා ගත්ත දහයත්. දහයම ගත්තේ තනියම කන්න. ඒක හරිගියේ නෑ… අපරාදේ. අනිත් එවුන්ටත් බෙදන්න වුනා ලොකු කම් කියවන්න ගිහිං… “බුල්ටෝ හම්බුනා කියලා“. හුම්…. අපරාදේ… පස්සෙන්දාත් කඩෙන් බැලුවා බුල්ටෝ තියේද කියලා. අවාසනාවක මහත… ඒ අවට ඉන්න ඔක්කොම එවුන් අපි වගේ ඉස්කෝලේ ගිය එවුන්. 😀 උං එක දවසට බුල්ටෝ ටික ඉවර කරලා. දැන් ඉතිං… හ්ම්… තව මාසයක් විතර බලාගෙන ඉන්න වෙයි බුල්ටෝ වෑන් එක බුල්ටෝ ගේනකං කඩේට….! – at ඇයි මන්දා කඩේ නැන්දි ටිකක් වැඩිපුර ගත්තේ නැත්තෙ කියලා සිතමින්.

ප්ලේන්ටි හත්ත….

හතු ගැන නොදන්න බබාල ඉන්නවද…? නෑනේ…. අද කතාව සෝක් හත්තක් ගැන. මේක මට හම්බුනේ මං ස්කෝලේ යන කාලේ, 10 වසරෙදි විතර. ඒ දවස් වල ඉතිං එක එක කාලෙට එක පිස්සු හැදෙනවනේ. මේකත් ඒ වගේ එක්තරා පිස්සුවක්. මං දන්න තරමින් මේක වැඩිය ජනප්‍රිය වුනේ නෑ. මොකද ගෙවල් වල ලොකූ ඈයෝ මේකට විරුද්ධ වුනා. අපේ ගෙදර නම් වැඩි අවුලක් වුනේ නෑ…

ඉතිං මේ පිස්සුව අපේ පන්තියට අරගෙන ආවේ මගේ හොඳම යාළුවෙක් වෙච්ච වින්දන කියලා පොරක්. මෑන්ගේ ඩැඩා පිටරටක වැඩකරන්නේ. ඩැඩා එව්වා කියලා මූ, දවසක් දා මොකද්දෝ මන්දා මහාර්ග බේතක් ගැන ලෙක්චර් එකක් දුන්නා. මේක බොන්න ඕනේ ප්ලේන්ටි එක්කලු. මං ඒ ඇහුවමයි ප්ලේන්ටි එක්ක බොන බේතක් ගැන. බෙහෙත් බොන කොටනම් බෙහෙත් පෙත්ත දිවේ ඇලුනාම තිත්ත යන්නය කියලා ප්ලේන්ටියක් හදලා ලඟින් තියාගෙන බේත් බීපු එක වෙනම කතාවක්… ඒත් ප්ලේනටිත් එක්ක විතරක්ම බොන බේතක්….?

ඉතිං ඒ දවස් වල අපිට මේ සීන් එක මැජික් වගේ. පස්සේ වින්දන කියපු හැටියට මේක හතු වර්ගයක්.  නිකම් හතු වර්ගයක් නෙමේ සීනි දාපු නිවිච්ච තේ වල විතරක් තම වර්ගයා ඩබල් කරන විශ්මිත හතු වර්ගයක්. මේක පැල වෙන්නේ ටිකක් අමුතු ක්‍රමේකට. ඒ වගේම මේකෙන් අළුත් හත්තක් ගන්නවා කියන්නෙ ටිකක් අමාරු වැඩක්. මොකද හත්ත බිත්තර දාන්නේ දවස් හයකට එකක් විතර ගානේ. ඒ කියන්නෙ මෙහෙමයි.

  • මුලින්ම රෑට නිදාගන්න කලියෙන්, පිරිසිදු මැටි (හෝ වීදුරු) භාජනයකට හොඳින් සීනි දාලා දියකරගත්ත නිවිච්චි තේ ‍අඬු කෝප්පයකින් එකක් දාගන්න ඕනේ.
  • සීනි වල පදම කියනව නම්… නිවිච්ච තේ උගුරක් කටට හලා ගත්තම ආයේ කට අරින්න බැරි වෙන්න තොල් ඇලෙන සුළු වෙන්න ඕනේ….
  • ඊට පස්සේ අර හත්ත අරගෙන තේ ටික වැඩිය කැලැත්තෙන්නේ නැති වෙන්න මැටි භාජනෙට දාන්න ඕනේ. මැටි භාජනේට මං නම් ගත්තේ මැටි කෝප්පයක්. කලයක් තිවුනට ඒක ඉල්ලන්න බැහැනේ අම්මගෙන්…
  • ඊට පස්සේ ඔන්න ඒක සත්තුන්ට රිංගන්න බැරි වෙන තැනකින් තියලා පිඟානකින් හරි වෙන මොහොකින් හරි හෝ වහනවා…

පස්සේ ඉතිං දත් මැදලා තව කරන්න තියෙන රාජකාරී තියේනම් එව්වත් කරලා නිදිගන්නවා. ඊට පස්සෙන්දට තමා වැඩේ තියෙන්නේ.

දැන් අර අපි මැටි භාජනේට දාපු හත්ත තියෙනවනේ… ඒකට මුල් දවසේ ප්ලේන්ටි දැම්මම හත්ත උඩින් තව ජුංඩං ලේයර් එකක් වගේ එකක් තියෙනවා පස්සෙන්දා උදේට. ඔහොම ගිහිං තව දවස් පහක් යන කොට අපි අරගෙන ආපු හත්ත වගේම තව ඊට වැඩිය ලස්සන රෝස පාටයි රතු පාටයි මික්ස් වෙච්ච හත්තක් තියෙනවා ඊට උඩින්. ඉතිං අපිට හතු දෙකක් ‍වැඩක් නෑනේ… ඒක නිසා අළුත් එක අපි දෙන්න ඕනේ කාට හරි. ඉතිං හත්තක් තියෙන කෙනෙක්ගෙන් අළුත් එකක් ඉල්ල ගන්නනම් සතියක් බලාගෙන ඉන්න වෙනවා. අපි අළුත් හත්ත දෙන්නේ පරන එකේ ඖෂධීය ගුනය වැඩියි කියන නිසා. නැත්තං දෙයි මේං කියලා අළුත් එක. කොහොම කොහොම හරි වින්දන මගේ හොඳම යාළුවා වෙලා හිටිය නිසා උගේ හත්තට මුලින්ම හම්බෙච්ච අළුත් හත්ත හම්බුනේ මට.

ඊට පස්සේ ඉතිං උදේ පාන්දරම නැගිට්ට ගමන් කලින්දා බෙහෙත් වෙන්න තිබ්බ තේ වතුර ටික පිරිසිදු කැරපොත්තෝ හොම්බ නොදාපු වීදුරුවකට දාගෙන ඇරලා දාන එකයි තියෙන්නේ…

කට්ටිය බීලා ඇතිනේ වැරදීමකින් හරි අරිෂ්ටේ… ඔය තියෙන්නේ දසමූලාරිෂ්ටේ… අර අරිෂ්ටේ මේ අරිෂ්ටේ කිය කිය. (එක්සෙප්ට් මැජික් අරිෂ්ටේ) ඉතිං කලින්දා රෑ හොඳට තිබිච්ච ප්ලේන්ටිය හරියටම අර අරිෂ්ටේ රහයි. නිකං කහට ගතියක්…, නහය කඩාගෙන යන පුස්ඹකුත් එක්ක මැටි භාජනේ ඇරිය ගමන්ම නහයට දැනෙනවා. ඉතිං ‍ඒක නොබී ඉන්න හිතෙන්නේ නෑ.

ඉතිං ‍මේකෙන් තියෙන ප්‍රයෝජන තමා… පුරුස සක්තිය කියන එක වැඩි වෙන එක. ඒ කියන්නේ ඕනේ වලියකට හා… යමං කියලා ඉස්සර වෙන එක කියලා තමා ඒ දවස් වල හිතන් හිටියේ. දැන්නේ දන්නේ වෙන එකක් කියලා. ඒක තමා මූලිකම. ඊට පස්සේ තියෙනවා පාඩම් මතක හිටීම, හෘදයාබාධ අවම වීම, ශරීරය මී පැටියෙක්ගේ වගේ රෝස පාට වීම වගේ හෙන දිග ලිස්ට් එකක්. මට ඉතිං අදාල වුනේ ඔය දේවල් ටික නිසා මතක එච්චරයි…

පස්සේ මමත් සති දෙක තුනක් ඔය බෙහෙත් ප්ලෙන්ටිය බිව්වා… තව යා‍ළුවෝ කීප දෙනෙකුට අළුත් හතුත් තුන හතරක් දුන්නා…. ඒත් ඉතිං ටික දවසක් යද්දී අම්ම හදලා දෙන කිරි එකේ රස මතක් වෙන කොට හත්ත එපා වුනා. උදේ පාන්දර කුණු කෙල පිටින්, මයිලෝ චුට්ටක් දාපු කිරි එක බොන කොට එන ෆිට් එකනම් මේ හත්තෙන් ආවෙ නෑ. ඒක නිසා ඉතිං දවස් දෙක තුනක් මට ඒ හත්තට තේ දාලා තියන්න අමතක වුනා. පස්සේ දවසක් බලද්දී ඒ හත්ත උඩ සුදු පාට තවත් හතු වර්ගයක් පිපිලා. අපේ අම්මනම් කිව්වේ ඒ පුස් කියලා. අනේ මන්දා එතකොට අර වින්දන‍ෙග් ඩැඩා රටින් ගෙනාපු ලොකු අරිෂ්ටේ හත්ත පුස් වර්ගයක් නෙවෙයි වෙන්න ඇති.

කොහොම කොහොම හරි වැඩි කාලයක් යන්න කලින් බෙහෙත් ප්ලේන්ටිය ආගිය අතක් හොයාගන්න බැරිවුනා. ගොඩක්ම වුනේ මේ හතු හැදිල්ලට ගෙවල් වලින් අකමැති වෙච්ච නිසා අපේ ළමයින්ට මතකය වැඩි දියුණු කරගෙන, පැහැපත් වෙන්න තිබ්බ අවස්ථාව ගිලිහී ගිය එක තමා. අන්තිමේ හතු ගෙවල් වලට අරං ගිය අය එව්වා කුණු ගොඩට අතෑරලා තිබුනා.

ඉතිං මට හිටි ගමන් මේ හත්ත ගැන මතක් වෙච්ච නිසා මං නිකමට වගේ ගූග් කරලා බැලුවා ටී මෂ්රූම් කියලා. මේං අහුවුනා භාන්ඩේ එතකොට. (ඔයාලා හොයනවනම් ගූග්ල් ඉමේජ් සර්ච් එකේ රිසල්ට් මොඩරේට් කරලා බලන්න. නැත්තං කියයි… චීයා මූ බලන එව්වා කියලා) තව තව විස්තර හොයද්දී එක තැනක තිවුනා තාමත් ජපානයේ මේ හතු දීර්ඝායුෂ ලබාගන්න භාවිතා කරනවා කියලා. ඒ කියන්නේ ජපන්නු ගාව තියෙන මේ හතු හෙන වයස ඇති. මං ඉතිං ඒ දවස් වල එහෙම වගක් දැනගෙන හිටියේ නෑනේ… නැත්තං මං බෙහෙත් ප්ලේන්ටිය නැති වෙන්න දෙන්නේ නෑ… බෙහෙත් තේ ටික රත්කරලා ඒකට මයිලෝයි නෙස්ප්‍රේයි දාගෙන, බෙහෙත් මිල්ක් ටී එකක්, අම්මට කියලා හදෝගෙන බොනවා එහෙමනම්….!

කරපිංචා කොලයක් මතක කර දුන් කතාවක්…

මේ කතාව මතක් වුනේ ඊයේ දවාලේ ඔෆිස් එකේ කැන්ටිමෙන් ගත්ත කෑම එකේ තිබ්බ කරපිංච කොලේ දැක්කම. මුළු බත් එකටම තිබුනේ එකම එක කරපිංචා කොලයයි…! අජිනොමොටෝ සහ නොයෙකුත් විදියේ රස කාරක දාලා සුවඳ විහිදෙන්න කෑම හැදුවට කරංපිචා කොල එක්ක රම්පේ කෑල්ලක් හොද්දේ ඉදිලා එන සුවඳ නම් කවදාවත් දැනෙන්නේ නෑ.

ඉතිං අර මට හම්බුවෙච්ච එකම එක කරපිංචා කොලේ ති‍යෙනවනේ… ඒකත් හරි ලස්සන එකක්. කොලේ මැද තද කොල පාටයි… වටේටම දුඹුරු පාටයි. හරියට නිකං ක්ෂුද්‍ර බතික් කලාවෙන් හැඩ කරලා වගේ. දැන් අහන්න එපා ක්ෂුද්‍ර බතික් කලාව කරන්නේ කොහෙද කියලා…. දැන ගන්න ඕනේම නම් ලඟම තියෙන ගහක කොලේක හැඩ වැඩ දාන පනුවෙක්ගෙන් අහන්න…! ඌට කතාකරගන්න ඇහැක් වුනොත් කියලා දෙයි නියමෙටම.

දැන් ඉතිං කතාව මෙහෙමයි. දැනට අවුරුදු කීපයකට කලින්… අපේ අම්මගේ යාලුවෝ කට්ටියක් එක්ක එයාලගේ පවුලේ සාමාජිකයොයි අපේ පවුලේ හතර දෙනයි ගියා ට්‍රිප් එකක්. ඔක්කොමලා ඉන්න ඇති පහලොවක් දාසයක් විතර. ගියේ හරියටම කොහෙද කියන්නනම් මතකයක් නෑ… ඒත් කරපිංචා සීන් එකට අදාල ගමන ගැන නම් මතකයි. අපි ඔය කොහෙන් හරි දවල්ට කාලා, වයඹ  පලාතේ (මට ෂුවර් නෑ උතුරු මැදද කියලත්) තියෙන හස්ති කුච්චි විහාරය බලන්න යමින් ගමන් තමා හිටියේ.

ඉතිං ඔය අපේ වෑන් එලෝගෙන ගිය ඩ්‍රයිවර් මහතා ටිකක් විතර බේබද්දා. මූ දවල්ට කාලා පොඩි ෂොට් එකක් දාගෙන හිටියේ. මගක් දුරට ගිහින් ඉස්සරහ සීට් එකේ හිටිය අංකල් කෙනෙකුට පොර කියනවා,

මහත්තයා… හස්ති කු…කු….කු….කුච්චි යන්න ෂෝ… ෂෝ….ට් කට් එකක්..ක්…ක් මං දන්නවා….. කියලා. ආයේ ඉතිං අපේ අයත් ෂෝට් කට් , නොමිලේ කියන වචන දේවත්වයෙන්නේ සලකන්නේ. ඉතිං කට්ටියම හා හා… එහෙනම් ෂෝට් කට් එකෙන් යමුයි කිව්වා. පස්සේ ඉතිං අපි කවුරුවත් නොදන්න බොරළු පාරකට, අපේ ඩ්‍රැයිවර් මහත්තයා වෑන් එක හැරෙව්වා. අප්පේ ඒ පාර මතක් වෙද්දී නම් වෙලාවකට බයත් හිතෙනවා. තනිකරම දුඹුරු පාටයි. පාර විතරක් නෙමේ දෙපැත්තේ තියෙන ගස් වැල් හිටන්ම. ඈත්තටම ඒක පටු පාරකුත් නෙමේ, දැන් තියෙන සමහර මහා මාර්ග වගේ වාහන දෙකක් යාන්තමින් මාරුවෙන්න පුළුවන් තරමේ පාරක්. අපිට කලින් ආපු ගියපු වාහන වල ටයර් කට්ට රටා ටිකත් අර දූඹුරුම දුඹුරු පාට පාරේ දූවිලි වල සටහන් වෙලා තිවුනා. ඔහොම යනවා යනවා ඉවරයක් නෑ. ඊටත් පාර දෙපැත්තම තනිකර කැලයක්. මුළු පාරම මහ දාවලේ උනත් තරමක් අඳුරු ගතියක් තමා තිබුනේ.

මතක විදියට අපි විනාඩි දහයක් විතර තනි කෙලින් පාර දිගේ දූවිලි කාගෙන යන්න ඇති. පස්සේ ටිකකින් ඩෝප් ඩ්‍රයිවර් නැවැත්තුවා වාහනේ. ආයෙ ඉතිං අයිනකට කරන්න කියලා දේකුත් නෑ. ඒ පාර මෑන්ස් පිටි පස්ස හැරිලා කියනවා….

මහත්තයා පාර වැරදිලා වගේ…. අපි තව ටිකක් ඉස්සරහට ගිහිං බලමුද, නැත්තං හරෝගෙන පුරුදු පාරෙන්ම යමුද…? කියලා….

වෙලාවට පොර ඇරෙන්න අපේ වෙන කිසිම කෙනෙක් බීලා හිටියේ නෑ. නැත්තං ඩ්‍රයිවර්ට තාම ගහනවා අර මහ කැලේ මැද්දේ පෙරලගෙන. පස්සේ ඉතිං අපේ ලොකු කට්ටිය කිව්ව තව ටිකක් දුර ගිහිං බලමු කියලා. ඊට පස්සේ ඔන්න ආයෙම යනවා. ටික දුරක් යද්දී… ආයෙම ඩ්‍රයිවර් කියනවා…,

ආ… පාර හරි වගේ මහත්තයා අර වාහන වගයක් තියෙන්නේ නවත්තලා… කියලා.

ඊට පස්සේ ඉතිං ඒ හරියට කිට්ටු කරලා බලද්දී තිවුනේ හෙන තඩි කැන්ටර් පහ හයක්. පස්සේ අපේ තාත්තලා ගිහිං එකේ අයගෙන විස්තර ඇහුවා පාර ගැන. ඒ ටික වෙලාවෙදී තමා මම හොඳම සීන් එක දැක්කේ….!

අර විසාල කැලෑ මැද්දේ ඉඳන් ගෑණුයි පිරිමියි කට්ටියක් එනවා මොනාදෝ මන්දා ගස් වගයක් රෝල් වෙන්න ඔතලා ඔලුව උඩ තියාගෙන. ඒවා සෑහෙන බර පාටයි. මං මුලින්ම හිතුවේ හොරෙන් රොකට් අදිනවා වෙන්න ඇති කියලා. පස්සේ බැලින්නම් ඒ කරපිංචා. මිනිහෙක් තියා කපුටෙක්වත් නැහැයි කියලා හිතන්න පුළුවන් කැලෑවේ ඉඳගෙන මිනිස්සු හත් අට දෙනෙක් කරපිංචා මිටි ගෙනාවා හිටිය මිනිස්සු ගානටම. ගෙනාපු ගමන් සස්….. ගාලා වාහන යන පාරේ තියෙන දූවිලි ගොඩට අතෑරියා. හරියට ලොකු ගලක් වතුරට වැටුනම වතුර දෙපැත්තට විසි වෙනවා වගේ, ඊටත් වඩා නියමෙට කරපිංචා මිටි වටේට ටිකක් ඝනට මීටර් තුන හතරක් විතර ලොකු දූවිලි වලාවකින් වැහැලා ගියා. ඊට පස්සේ ආයෙම අර සෙට් එක කැලෑට රිංගුවා.

පස්සේ ඉතිං ඔය ටික වෙද්දී අපේ තාත්තලා පාර ගැන දැන කියාගෙන ඉවරයි… කොහොමහරි ඩෝප් ඩ්‍රැයිවර්ට පින් සිද්ධ වෙන්න අපිට ආයෙ හ‍රෝගෙන යන්න වුනා උගේ පුරුදු පාර හොයාගෙන…

ඒ යන ගමන් අපේ අම්මගේ යාළුවෙක් කියනවා මට ඇහුනා…,

අපි කනවා ඇත්තෙත් ඔය ජරාවනේ… නේද රේණු…? කියලා.

පස්සේ අපේ තාත්තා තමා කිව්වේ ඒ ඔරිමජිනල්, ව්‍යාංජන වලට දාන කරපිංචා නෙවෙයි වල් කරපිංචා කියලා. එව්වා පොඩියට මිටි බැඳලා අහල පහල හො දුර බැහැර හෝ පොලවල් වලට යවනවා ඇති කිව්වා. මට ඉතිං ඒක එච්චර ගානක් වුනේ නෑ… අපේ ගෙදර ඒ වෙනකොට කොහොමත් කරපිංචා ගහක් තිබ්බ නිසා ඒකෙන් තමා අම්ම කරපිංචා ඕනේ උනාම කඩා ගත්තේ…

ඊට පස්සේ එදාට පස්සේ ඊයේ තමා කරපිංචා ගැන මට මතක් වුනේ. ඇත්තටම අපි නොදන්නව වුනාට කරපිංචා විතරක් නෙමේ අනිත් එලෝලුත් මෙහෙම වෙන්න බැරිද කියලා මට හිතෙනවා. ඒත් ඉතිං එහෙමයි කියලා නොකා ඉන්නත් බැහැ, අපේ වතු වල එලෝලු වගා කරන්න ඉඩත් නෑ. ඒක නිසා ඉතිං වෙන විකල්පෙකුත් නෑ වගේ… ඌරන්ට මොන සෞඛ්‍යයද කියලා අහුවෙන දෙයක් පුළුවන් තරමින් පිරිසිදු කරලා කන එක තමා කරන්න වෙන්නේ. ඇයි දෙයියනේ කංකුං…. කංකුං හැදෙන්නම කුණු කාණු වලනේ… තෙලෙන් බැදලා ගත්තම ඔය තියෙන්නේ යසට….

තවත් දෙයක්… නුවර එළිය පැත්තේ ජීවත් වෙන අය නම් මට හිතෙන්නේ ඒ අතින් වාසනාවන්තයි. මොකද තමන්ගෙම වත්තේ නැතත් අහල පහල වත්තකින් හරි පිරිසිදු එලෝලු ටිකක් ගන්න හැකියාව ඒ අයට තියෙනවා…!

දැන් ඉතිං කරපිංචා කතාව ඉවරයි…. මේ වෙනින් එකක්…

ඉතිං අන්තිමටම නුවර එළියකුත් මේකට එල්ලුවේ, මං හෙට ඉඳන් දවස් දෙකක් විතර ඉන්නේ නුවර එළිය ආශ්‍රිතව. ඒ අපේ ඔෆිස් එකේ වාර්ෂික විනෝද චාරිකාවට පිං සිද්ධ වෙන්න. ඉතිං ඒ යන පාරෙදි පේන එලෝලු ගොවිපලවල් දැක්කම ගිය පාර වගේ මේ පාරත් කටට කෙල ටිකක් උනන එක නම් නවත්තගන්න බැරිවෙයි. ඇත්තමයි වටේට වැටවල් නැත්තං කැරට් පාත්තියකට බැහැලා කැරට් අලයක් කන එක කනවා මේ පාරනම්….! හොරෙන්, අමුවෙන්, නැවුම්ව කන දේ කොහොමත් රසයිනේ….(අත්දැකීම් ඇත්තෝ දන්නවා ඒ බව…)

ලෝකේ තුන්වෙනියට ජනප්‍රිය… සුමිහිරි පානේ….

අපි කව්රුත් දන්න ජලය හා (කළු) තේ වලට පස්සේ තමා මේ කියන සුමිහිරි පානේ තියෙන්නේ. කවුරුත් ඉතිං මේක බිව්වට වැඩිය හිතන්නේ නෑ… අපි මේ බොන්නේ ලෝකේ තුන්වෙනියට ජනප්‍රිය ඒ වගේම සෑහෙන ලොකු ඉතිහාසයකට හිමිකම් කියන බීමක් කියලා….

ඉතිං මේ බීම ගැන ඉතිහාසය ක්‍රිස්තු පූර්ව 9500 දක්වා ඈත‍ට දිව යනවා. ඒ වගේම මේ බීම නිපදවීම කාලයත් සමග දියුණු වෙලා තියෙනවා. ඒ කියන්නේ ඉස්සර දාඩිය පෙරාගෙන දඟල දඟල කරපු බීම නිෂ්පාදන කටයුතු හිමින් හිමින් යාන්ත්‍රානුසාරයෙන් කරන්න පටන් අරං තියෙනවා. ඒ වගේම අපි නොදන්නවා වුනාට මේක ශාක සාර ද්‍රව්‍ය වලින් නිපදවන බීමක්. වැඩිපුරම යොදාගන්නේ බාර්ලි කියන ධාන්‍ය වර්ගය. ඔව්වම තමා බෞද්ධ සාහිත්‍යයේ සමහර තැන්වල යව ධාන්‍ය කියල කියවෙන්නේ…. ඊට පස්සේ වතුර, බීර මල් කියන එව්වා එහෙම දාලා  ඊස්ට් මගින් පැසවීමට ලක් කරලා තමා මේ බීම හදන්නේ. ඒ පැසවීමේ සීන් එකත් මරු. මුලින්ම උණු වතුර හා බාර්ලි එකට දාලා බාර්ලි තැම්බෙන්න අරිනවා. ඉතිං ඒ ක්‍රියාවලියට පැයක් දෙකක් විතර කාලයක් ගන්නවා. ඒ අතර කාලෙයෙදී බාර්ලි පැනි රස තත්ත්වයට හැරෙනවා. ඒ කියන්නේ නිකං සීනි වගේ වෙනවා. ඊට පස්සේ අර බාර්ලි පුංචි පහේ ඇඹරුමකට ලක්කරනවා. ඒ කරන්නේ බාර්ලි වල තියෙන පෝෂක කොටස් එතකොට සියළුම සාරය ලබාගැනීමේ අදහසින් තමා. පස්සේ ඒ ද්‍රාවනය පෙරීකමකට ලක්කරනවා. එහෙම කරන්නේ බාර්ලි රොඩු කොටස් ඉවත් කරලා පිරිසිදු දියරයක්ලබාගන්න. ඊටත් පස්සේ ඕං බීර මල් කියන  කොල පාට ගෙඩි විශේෂයක් දාලා ආයෙම අර සීනි රසැති සාරය රත්කරනවා. ඒ කරන්නේ පැනි රස ගතිය අඩුවෙලා තිත්ත රසක් එන්න.  අනේ ඇත්තට පැනි රස තිබ්බනම් මොකද…? ෆැන්ටා වගේ ඇදලා අරින එකනේ තියෙන්නේ….

දැං ඉතිං ඔහොම ගිහිං ගිහිං… අන්තිමේ ඒ තිත්ත රසති බීමට එකතු කරනවා ඊස්ට්… එතනදී තමා නියම පැසවීමක් සිද්ධවෙන්නේ… ඒ ක්‍රියාවලිය මගින් තමා බීමේ තියෙන මධ්‍යසාර ගතිය වැඩි කරගන්නේ….

ඒ වගේම මේ රත්තරං පාට රත්තරං වටින බීමේ පාට තීරණය වෙන්නේ බාර්ලි වලින් තමා. වෙන වෙන දේවල් එකතු කිරීමෙන් රතු පැහැති, තද දුඹුරු පැහැති හා ලා කහ  පැහැති බීම වර්ගත් දැං වෙළඳ පොලේ තියෙනවා. දැං කිව්වට ඉතිං ඉස්සර පුරාණ ඊජිප්තු ශිෂ්ඨාචාරය එතකොට මෙසපො‍තේනියානු ශිෂ්ඨාචාර පැවති දවස් වල ඉඳන්ම තමා මේ බීම පැවත ගෙන එන්නේ කලිං කිව්වත් ව‍ගේ. ඒ මදිවට ඒ දවස් වලත් දැන් වගේම මේ බීම හදන්න වෙනම චූටි චූටි කොම්පැනි තිබිලා තියෙන ඒ නගර ආශ්‍රිතව. බොරු නෙමේ… කැණීම් කරපු උන්දලා තමා කියලා තියෙන්නේ, මෙව්වා යොදාගෙන තියෙන්නේ එව්වා හදන්න කියලා.

ඉතිං මේවගේ යම් ප්‍රමාණයකට ඇල්කොහොල් චුට්ටකුත් අඩංගුයි…. ඒ ප්‍රමාණය එකින් එක වර්ග වලට අනුව වෙනස් වෙනවා. අනේ මන්දා ලංකාවේ තියෙන ඔක්කොගෙම 8%යි…. හැබැයි එක වර්ගයක නම් ටිකක් වැඩියි වගේ… මේ බීම එක ටිකක් හෙලෙව්වම ඒකෙන් නාන්න තරමට පෙන එන්නේ මේ බීම ඊස්ට් එක්කරලා ක්ෂුද්‍ර ජීවීන්ගේ පැසවීමේ ක්‍රියාවලියට යොදවලා පස්සේ මේ බීමට කාබන් ඩයොක්සයිඩ් වායුව එකත් කරන නිසයි. ඒකනේ වීදුරුවකට දාද්දි වුනත් වතුර දානවා වගේ නැතිව වීදුරුවේ බිත්තිය දිගේ හිමීට වැක්කෙරෙන විදියට දාගන්නේ…

අනිත් එක තමා මේ බීම වර්ගය කාමර උෂ්නත්වයේ තියන්න පුළුවන්. ඒත් ඉතිං නිෂ්පාදකයා අනුමත කරන විවිධ උෂ්නත්ව පරාස වල බීම වර්ගය රඳවා තියලා පාවිච්චියට ගන්නවනම් පට්ටම ෆන්ලු. ඒ කතාවනම් කොහොමත් ඇත්ත වෙන්න ඕනේ… මොකද කූල් කරපු එකක් බොන කොට තියෙන ගතිය දන්නේ බොන එවුන්ම තමා. එහෙම නැතුව කූල් නොකරපු හරි, කූල් එක අඩු වෙලා ගිය හරි එකක් බොනකොට …. ඊයා … නිකං පනු බේත් බොනවා වගේ. පනු බේත් වලටත් වැඩිය ක්‍රියාකාරීයි සමහර වෙලාවට.

මේ බීම ජාතිය ලංකාවේ කාන්තාවන් අතර අඩුවෙන් ජනප්‍රිය වුනාට, හෙන ඈත අතීතේ ඉඳන්ම කාන්තාවනුත් මේ බීම හදන්න සහයෝගය දීලා තියෙනවා. ඒ වගේම බටහිර රටවල් වල නම් මේක ගැහැණු අයගේ බීමක් කියලලු හඳුන්වන්නේ… ඒකට කමක් නෑ.. අපේ කලිසම ගෑණු අඳිනවනම් අපි බීම බිවුවම මක්ක වෙනවද…? (එහෙමවත් කියමු නැත්තං බේරුමක් වෙන්නේ නෑ… පිරිමි බොන එව්වා බොන්න කියලා) අනිත් එක තමා පිට රට වල මේ බීම වර්ගය බොන තරඟත් තියෙනවා. අපේ රටේත් සමහරවිට ඇති. මං ඒ ගැන නම් දන්නේ නෑ… අපේ රටේ තිබුනොත් තියෙන්නේ ඉතිං පිටි නාගෙන සතේ හොයන තරඟයක් හරි ඇස් දෙක බැඳලා ඉඳා… පොල්ල… ගිහිං ගහපිය…. කියලා කියන තරඟ තමා. ඔය වගේ වැදගත් තරඟ ‍කොහෙන්ද අපේ රටේ…

ඒ වගේම මේ පානයේ ශරීරයට අහිතකර ස්වාභාවක් පෙන්නනවා වගේම මධ්‍යසාර අඩු බීම වලින් පිළිකා නසන සෛල වර්ධනය වෙනවා කියලත් වෛද්‍ය කණ්ඩායම් විසින් පරීක්ෂන කරලා හොයාගෙන තියෙනවා. ඒක නිසා ඉතිං වැඩියම බය වෙන්න දේකුත් නෑ. මමත් දන්න තරමින් බඩේ අමාරුවක් හැදුනම අපේ පැරැන්නෝ මීට වැඩිය සැර දේවල් වලින් චුට්ටක් දා ගත්තට කමක් නෑ කිව්වලු. එහෙව් එකේ බඩගිනි වදින ගතියකුත් අන්තර්ගත වෙලා තියෙන මේ බීම ජාතියෙන් කෑමට කලින් ‍වීදුරුවක් නමා ගත්තම මක් වෙනවද…?

දැං ඉතිං ඔය මස් මාළු නොකන අය…. අඩේ මේක සෝක් බීමක්නේ…. තනිකර ශාකසාර බීමක්නේ කියලා එහෙම බෝතලේ කටේ ගහගන්නවා නෙමෙයි. මොකද මේක මධ්‍යසාර සහිත බීමක්නේ ඒකයි. දැන් ඉතිං කවුරුත් දන්නවා මොකද්ද මේ බීම කියලා… දන්නේ නැතුව වගේ ඉන්න බබාලත් ඉන්නවනේ… ඒක නිසා ඉතිං මංම කියන්නම්…. මේ තමා අපේ දුකට සැපට සුමිතුරු බියර්….. මෙච්චර කල් කටේ ගහන් බිව්වට මේක මේ තරම් වැදගත් බීමක් කියලා දැනන් උන්නේ නෑනේ… දැන් දන්නවනේ ඉතිං මේකට කොච්චර ඉතිහාසයක් තියෙනවද, මේක හදන්නේ මොනවායින්ද කියලත්…. දැන් ඉතිං වෙල් ෆැන්ටා, සඳරුගේ මුල්ල පටස් වගේ හැකරැල්ලෝ, බිලිං පල්ලෝ, කටු කම්බි, මදුරු කොයිල් වගේ ජරාව දාලා හදන බීමක් නෙමේ මේ…. සුපිරිසිදු තත්ව යටතේ නිපදවන පෞරානික වැදගත් කමක් තියෙන බීමක් තමා මේ….

මේක කියවලා මීට කලින් බියර් බීලා නැති එකෙක්වත් බොන්න යන්න එපා. මොකද මේක තිත්තම තිත්තයි. ඒ නැතත් මං ඔයාලව බීමට පෙළඹෙව්වා කියලා පවු පිරෙයි. ඒක නිසා ඉතිං මධ්‍යසාර වලින් ඈත් වෙන එක කෝකටත් හොඳ නිසා බියර් බීමක් ගැන හිතන්න එපා. මේ කරුණු ටික දැම්මේ බියර් බොන හා ‍නොබොන හැමෝගෙම දැනගැනීම සඳහා විතරයි. මොකද ඉතිං අපි අවට සමාජයේ තියෙන දෙයක් ගැන දැනගැනීම වැරැද්දක් නෙමෙයිනේ…..

%d bloggers like this: