ප්‍රින්සිපල් ඩබල…

මේ දවස් වල ප්‍රින්සිපල්ලා ගැන කතා කරන්න බයයි. කියන්න බෑනේ අපිටත් බනියිද කියලා ෆේස් බුක් යන නිසා. හ්ම්… ඉතිං මේ කියන්නේ මාර ඩබලක් ගැන.

ලොකු එකා තරිඳු. පොඩි එකා චතුර. දෙන්නගෙම ගෙවල් එක ලඟ. දෙන්නම යන්නේ එක ස්කෝලෙට, එකම වෙලාවට, එකම තාප්පෙන් පැනලා. ඒ තමා මුන් දෙන්නට දෙන්න පුළුවන් හොඳම හැඳින්වීම.

ලොකු එකා ගැන කතා දෙක තුනක් මීට කලින් ලිව්වා. නම කිව්වද නැද්ද කියලනම් මතක නෑ. ඉතිං මේ දෙන්නා යන ස්කෝලේ තියෙන්නේ ගෙදර ඉඳන් කිලෝමීටර් දෙකක් විතර දුරින්. පයින් යනවනම් විනාඩි විස්සක විතර දුරක්. කොහොමත් කොච්චර බයිසිකල් තිබුනත්, පාරේ යන ට්‍රයිෂෝ කාරයෙක් මුං දෙන්නව ගිහිං දාන්න හැදුවත් දෙන්නම ඒ උදව්ව ප්‍රතික්ෂේප කරලා පයින්ම යනවා. ඒවටත් දෙන්න ගාවම සාධාරණ හේතු තියෙනවා.

ලොකු එකානම් විෂය කීපයකට අකැමැතියි. ඌ පරක්කු වෙලා යන්නේ අකමැති විෂයන් මුලට තියෙන දාට. ඒ විෂයන් අතර, සිංහල, බුද්ධාගම, ගණිතය, ඉංග්‍රීසි, විද්‍යාව, පුරවැසි මොකද්ද එක, තවත් මොකද්ද විෂයන් තුනක්  තියෙනවා. එකතොට පොඩි එකා පරක්කු වෙලා යන්නේ “තරිඳු අයියාත් පරක්කු වෙලානේ යන්නේ“, අන්න ඒක නිසා.

ප්‍රින්සිපල් ඩබල

ප්‍රින්සිපල් ඩබල

මේ ඩබල උද්ට ස්කෝලේ යන්න ගෙදරින් එලියට බහින්නේ මහා පාන්දර 7.45ට. හැබැයි ස්කෝලේ පටන් ගන්නේ 7.30ට. 8.05 හෝ 8.10 වෙද්දි ස්කෝලෙට යද්දි ඉස්සරහින් යන්න තියෙන ගේට්ටුව වහලා. එතකොට කරන්නේ පරණ අතෑරලා දාලා තියෙන ස්කෝලේ ගොඩනැගිල්ලකින් කවර් වෙලා තියෙන තාප්පෙන් පැනලා යන එක. දැන් ඒක මුං දෙන්නගේ දින චරියාවේම කොටසක් වෙලා.

කොහොමහරි මේ දෙන්නා ස්කෝලෙ යන වෙලාව දන්න ගමේ කට්ටිය මුං දෙන්න උදේට එන කොට පාරේ අයිනට වෙනවා. හරියට හාමුදුරුවන්ට ඉඩදෙන්න පාරෙන් අයින් වෙනවා වගේ. හේතුව තමා මුළු ගමේම අය මුං දෙන්නට කියන්නේ ප්‍රින්සිපල් සහ වයිස් ප්‍රින්සිපල් කියලා. ඇයි දෙන්නම දෙන්නට ඕනේ වෙලාවට යනවා දෙන්නට ඕනේ වෙලාවට එනවා.

කොහෙන් හරි ඔය නම ස්කෝලේටත් ලීක් වෙලා. දවසක් ඩබල තාප්පෙන් පැනලා ස්කෝලේ එනකොට පන්තිභාර සර් ඉන්නවලු තරිඳු එනකං. පොඩි එකා ලොකු එකාට වැඩිය හපන් නිසා  කොහොම හරි ෂේප් එකේ හැංගි හැංගි ගිහින් උගේ පුටුවෙන් වාඩෙවෙලා නමට එකත් දාගන්නවලු. ඒත් ලොකු එකා හැමදාම මාට්ටු. ඔහොම මාට්ටු වෙච්චි දවසක, තරිඳුලාගේ පංති භාර සර්, මූ පන්තියට එනකොටම ළමයින්ව නැගිට්ටවලා “ ආයුබෝවන් සර්“ කියලා කියවලා. දැන් තරිඳුවා ෆුල් හොල්මන්ලු. ඌ වටපිට බලනවලු වෙන කවුරු හරි සර් කෙනෙක් වත් උගේ පිටිපස්සෙන් ඇවිත්ද කියලා. ඒත් නැහැලු.

ඒ පාර පංති භාර සර්ම ඇවිත්, කොහොමද ප්‍රින්සිපල් සර්…? අදත් ටිකක් පරක්කුයි නේද…? කියලා අහනකොට… දන්නවනේ ඉතිං එකට එක බත් පත කාගෙන ඉන්න එවුන්ට යන චූං එක…

කොහොමහරි මුං දෙන්නට කොච්චර අවවාද කලත් හදන්න බැරි එකේ. විදුහල්පති පොඩි චාන්ස් එකක් දුන්නලු, කමක් නෑ පරක්කු වෙලා වරෙල්ලකෝ කියලා. මොකද ළමයි පාසල් නොගිහින් නතර වෙනවට වැඩිය පරක්කු වෙලා හරි එනඑක හොඳයිනේ… ඒකයි.

පොඩි එකාවත් එක දවසක් මාට්ටු වෙලා. උගේ පන්ති භාර මිස් ඇහුවලු… මොකද චතුර පරක්කු කියලා… මොකද්ද උත්තරේ….

“තරිඳු අයිය පරක්කු වුනානේ මිස්“ කියලා ඌ අහක බලා ගත්තලු….! මිස් කටවහගෙන පැත්තට ගියාලු මුංව හදන්න පුළුවන් පුතාලා නෙවෙයිනේ කියාගෙන…!

හැබැයි තරිඳුවා මීටරේ. ඌ සමස්ථයක් වශයෙන් සියළුම විෂයන් වලට අකමැති වුනාට විද්‍යාවටයි, ට්‍රේනින් මිස්ලා උගන්නවන ඉංග්‍රිසි වලටයි කැමතියි… 😉

%d bloggers like this: