පින්වන්ත පොලිසිය… පොඩී සහ තුන….

දවසක් ඔෆිස් ගිහිං ගෙදර යද්දි… රෑ හතට විතර… මම ඇවිදගෙන යද්දි මට ඇහෙනවා ට්‍රයිෂෝ එකක් මගේ පිටිපස්සෙන් ලා වට වගේ පුටු පුටු ගගා හිමීට එනවා. පස්ස හැරිලා බලන්නත් බයයි. අර හොල්මන් දිහා බලනවා වගේ අත උස්සලා අත යටින් බලන්න කියලයැ වාහනයක් දිහා. දැන් ඉතිං පපුව ඩිග් ඩිග් ගගා මාත් ටිකක් ඉක්මනට ඇවිදගෙන යනවා. පාරේ අනිත් පැත්තට පනින්නත් බෑ අනිත් පැත්තෙන් වාහන යනවා ලඟ ලඟම.

ඔය යන අතරේ හිතෙනවා… මං කාටවත් කරදරයක් කලෙත් නෑ ලඟකදී. වලියක් සෙට් වුනෙත් නෑ. අහක යන කෙල්ලෙක් දිහා බලලා කෑමක් සෙට් කරගත්තෙත් නෑ… එහෙව් එකේ කව්ද මට ගේම දෙන්න වගේ පස්සෙන් එන්නේ කියලා. කියන්න බෑනේ වෙන එකෙක් කියලා මට රැවටිලා එලෝගෙන එනවද දන්නෙත් නෑනේ…! චන්ඩිකම් කියෙව්වට පන බයයි ඉතිං.

කමක් නෑ වෙඩි තියනවනම් තියපුදෙන්… ඒත් පිහි පාරක් ඇන්නොත් තමා කේස් එක. විඳවලා එපැයි මැරෙන්න. වෙඩි පාරක් කෑවා වගේ ආතල් එකේ මැරෙන්න බෑනේ. ඕනේ දෙයක් වෙද්දෙන් කියලා බැලුවා පිටිපස්සේ. හරියටම කෙලින් ට්‍රයිෂෝ එකේ වීදුරුව මැද්දෙන් මගේ පස්සෙන් එන අද්භූත ඩ්‍රැයිවර් දිහා.

ටිකක් ඉඳපන්

ටිකක් ඉඳපන්

මම පස්ස බලනවා දැකපු බුවා මට අතින් කියනවා, ඇඟිලි පහම විදිහවලා අල්ල පෙන්නලා… පොඩ්ඩක් ඉන්නලු. අර “ස්ටොප්“ සයින් එකේ විදියට. මට බැහැලා ඇවිල්ලා නෙලයිද දන්නෙත් නෑ කියලා බයෙන් පාරේ අයිනට වෙලා මම නැවතුනා. මෙන්න බුවා ට්‍රයිෂෝ එක අයිනට කරලා නැවැත්තුවා. ඔලුවේ තිබ්බ කැප් එකත් ගලෝලා සීට් එක උඩින් තියලා පොර එනවා මගේ ගාවට. ඒ අතරෙදි මං බැලුවා තව කව්ද පිටිපස්සේ සීට් එකේ ඉන්නේ කියලා. හ්ම්… පොඩි එවුන් දෙන්නෙකුයි ගැහැණු කෙනෙකුයි… පොර දැන් මගේ ඉස්සරහා… කවදාවත් දැකලා තිබුන කෙනෙක් නෙමේ… මම, ඇයි මගේ පස්සෙන් එන්නේ කියලා අහන්න හදද්දිම…

අනේ මාතියා… කියන්ඩ පින්… පින්වන්ත පොලිසිය කොහෙද කියලා…

මොකක් පින්වන්ත පොලිසිය… පොලිසිය කරොත් කරන්නේ පින්වන්ත වැඩක් වුනාට එහෙම නමක් තියෙන පොලිසියක් මේ ලංකාවේ තියෙනවද මන්දා…. අනික බුවා දෙමළ වෙන්න ඕනේ. මුස්ලිම් වුනානම් ඇතුලේ ඉන්න ගෑණු කෙනා ඔලුව වහගෙන ඉන්න එපැයි. එයා නිකං සිංහල කෙනෙක් වගේ හිටියේ.

පින්වන්ත පොලිසිය කියලා එකක් නෑනේ මේ ලඟ පාත…

අනේ නෑ මාතියා… මේ… මේ… දඩ කොලයක් දුන්නා… ලයිසන් එක පින්වන්ත පොලිසියේ… ඒක ගන්ට ඕනේ අප්පා ඒකයි හොයන්නේ… කියලා මොකද්ද මන්ද කොලයක් මට දික් කලා. ඒ රෑ ලයිට් එලියක්වත් නැතුව ඒක පේනවැයි මට. මූ එන්නේ නම් හොඳකට වෙන්න බෑ. දෙමළ මනුස්සයෝ ගැන තාම ඉතිං සූටි මෙව්වා එකක් හිත් වල තියෙනවනේ…

කොහෙදිද දඩ කොලේ දුන්නේ…?

වාත්තුවට කලින් හරියෙදි….

කොහෙද…?

වාද්තුව… වාද්තුව…. දැන් පවු වුනා අපි එද්දි.

ආහ්… වාද්දුව…..

අම්මට සිරි බුවා මේ කියන පින්වන්ත පොලිසිය තියෙන්නේ වාද්දුවයි පානදුරයි අතර. පින්වන්ත නෙමේ පින්වත්ත.

ඉතිං ඇයි මේ අතුරු පාරක යන්නේ.

නෑ… මාතියා අර මාත්තයෙක්ගෙන් ඇහුවම තමා කිව්වේ මේ පාර තව ටිකක් ගිහිං කාගෙන් හරි ආන්න කියලා.

කව්රු හරි එකෙක් බුවාට ලනුවක් දීලා. රෑ වෙලත් එක්ක. පවු වැඩේ.

ඔයා ආපු පාරෙම හැරිලා ආපස්සට යන්න. ගිහිං වාද්දුව පහුකරලා කිලෝමීටර් දෙකක් විතර ගිහිං කාගෙන් හරි අහන්න. පාර දිගට පොලිසියේ අය ඉන්නවනේ… එයාලාගෙන් අහන්න. එයාලා කියයි… කියලා අර මනුස්සයාව යැව්වා.

මොකා වුනත් කරලා තියෙන්නේ කැත වැඩේ…! හැබැයි පොරත් කරේ කැත වැඩේ. හුම්… පොලිසියකට නිකමටවත් පින්වන්ත කියනවද මං අහන්නේ…! 😉

 

*පොඩි කතාව *

ඔන්න එකමත් එක ගෙදරක හිටියලු අක්කයි මල්ලියි. දෙන්නම පොඩියි. ඒ ගොල්ලන්ගේ ඩැඩාට තිබුනා පොත් කඩයක්. ඉතිං පොත් කඩේ වැඩ කරන්න කියලා පොඩි කොල්ලෙක්ව ගෙනාවලු. නම සිරිපාල හරි මොකක් හරි කියමුකෝ…

ඔන්න ඉතිං කොලුවා පොත් කඩේ වැඩ කරද්දි අර අක්කයි මල්ලියි මූට නමක් දැම්මා, “පොඩී“ කියලා… දැන් අර ළමයට අක්කයි මල්ලියි කතාකරන්නේ පොඩී කියලා. පොඩී කෑවද..? පොඩී ගෙදර යනවද? අරකයි මේකයි හැම එකම ඉස්සරහට “පොඩී“ කියන නම දැම්මා. ඉතිං ඔහොම යද්දි මොකක් හරි හේතුවක් නිසා පොඩීට ගමේ යන්න වුනා. ඒ කියන්නේ පොත් කඩෙන් අයින් වෙලාම යන්න වුනා.

ඔන්න ඒ පාර අර අක්කගෙයි මල්ලිගෙයි ඩැඩා ගෙනාවා පොඩීට වැඩිය තව ටිකක් පුංචි ළමයෙක්ව. දැන් තමා ප්‍රශ්නේ…. ඒ ළමයට අර අක්කයි මල්ලියි දාපු නම මොකක්ද…? 😀 😀

 

* තුන කතාව*

3

3

හෙට ටිකක් විශේෂ දවසක්… හෙට තමයි මේ මෙව්වා එකට අවුරුදු තුනක් වෙන්නේ. දැන් තියෙනවා පෝසට් පන්සිය විසිනමයක්…! ඒවෑයින් කීයක් වැදගත්ද නැද්ද කියන්න දන්නේ නෑ… එක එක්කෙනාට එක එක විදියයිනේ. ඒක නිසා ඔක්කොම හැම කෙනාටම වැදගත් වෙන්නේ නෑ අනිවාර්යෙන්. ඒ වගේම කමෙන්ට් ගැන නම් ඉතිං වද වෙන්නේ නෑ. ඒක නිසා ගනන් ඕනෙත් නෑ…! මොනවා වුනත් කමෙන්ට් කරන කියවන හැම කෙනෙකුටම ස්තූතියි. හිතට එන සිතුවිලි ගොඩක් එලියට දාන්න මේ බ්ලොග් එක උදව් වුනා සෑහෙන්න. ඉස්සරහටත් ඒක එහෙම්ම වේවි කියලා මං හිතනවා…! 

සති දෙකෙන් සති දෙකට…

ගෑණු ළමයින්ට අර අහවල් එක වෙන්නේ මාසෙකින්… නැත්තං ආසන්න වශයෙන් මාසෙකින්. අපි ඒක ගැන හරි සැලකිලිමත්. ගැහැණු ළමයෙක් නම් ඒ ගැන සැලකිලිමත් වෙන්නේ තමන්ගේ සුවපහසුව, සෞඛ්‍ය ආරක්ෂාව ගැන හිතලා. පිරිමි ළමයි නම ඒ ගැන වැඩිපුර හිතන්නේ කෙල්ලෙක්ව චුට්ටක් කේන්ති ගස්සන්න පුළුවන් හොඳ කාලසීමාවක් වෙන නිසා. නමුත් බැඳපු අයට නම් අප්සට් කාලසීමාවක්. තමන් කරන්නේ මොනාද කියලවත් වැඩි සැලකිල්ලක් නැතුව තමන්ගේ අපහසුතාවය ගැන ගැනම හිත හිත ඉන්න නිසා ගොඩක් දේවල් මිස් වෙනවා.

අන්න ඒ වගේ තමා දැන් අපිට ජීවත් වෙන්න වෙලා තියෙන වටපිටාවත්. සති දෙකෙන් දෙකට, අපිට තියෙන ප්‍රශ්න, වෙන අසාධාරණ ඔක්කොම ටික අමතක වෙලා යන්න එක එක මැජික් පෙන්නනවා. අඩුම ගානේ පෙන්නන්න දෙයක් නැත්තං මොකක් හරි අහක යන දෙයක් හරි මවා පාලා පෙන්නනවා. එහෙම නැත්තං බොරුවට කාට හරි ගස්සනවා. නැත්තං කාව හරි දික්කසාද කරවලා ඒක පත්තරවල දාලා, ටී.වී එකේ කියෝලා සතියක් දෙකක් අදිනව. බලාගෙන යද්දි සමහර වෙලාවට අදාල උං දික්කසාද වෙලත් නෑ…!

මේ රටේ මිනිස්සුන්ට සති දෙකකින් වෙන දෙයක් අමතක වෙලා යන නිසා සමහරවිට වෙනම කමිටුවක් පත් කරලා ඇති සති දෙකින් දෙකට මොකක් හරි, මිනිස්සුන්ගේ හිත් වශීකෘත කරවන, ආශ්චර්මත්… ඉවෙන්ට් එකක් නිර්මාණය කරන්න. එහෙම කරාම මිනිස්සු පොර කන්නේ ඒ ආතල් එක ගන්න නිසා, මිනිස්සුන්ගේ පිටිපස්සෙන් සිද්ධ වෙන දේ ගැන හිතන්න මොහොතක්වත් නෑ. ඊට පස්සේ ඒ ෆන් එක ඉවර වේගෙන ගිහිං ආයෙම බඩුමිල, විදුලි බිල මතක් වෙද්දි ආයෙමත් මොකක් හරි පට්ට ඉවෙන්ට් එකක් දර්සනය කරනවා. එතකොට ඉහල යන මිල දර්ශකය පැත්තක දාලා කීය ගියත් කමක් නෑ  කියලා ආයෙමත් පොඩි එවුන්වත් උස්සගෙන දුවනවා ඒ දර්සනේ බලන්න.

ඒක අමතක වී ගෙන එද්දි පෙර පරිදිම මොකක් හරි මෙව්වා එකක් අටෝනවා මහජන ප්‍රදර්ශනේට. හ්ම්… ලංකාව තරම්, රටක මිනිස්සුන්ගේ චිත්ත ප්‍රීතිය ගැන හිතන වෙන කිසිම රටක් නැතුව ඇති මේ ලෝකේ. “සෙක්ස්” හොයලා පළවෙනියා වෙච්චි රටක්, මත්පැන් භාවිතය අතින් තුන් වෙනි තැනට ආපු රටක් කියන්නේ සෙල්ලම් දෙයක්ද…? ලෝක සිතියමේ චූටි ප්‍රමාණයක් ආවරණය කරන රටක් මෙච්චර දේවල් කරන්නේ කොහොමද…? ඒක තමා ආශ්චර්යය. මේ රටේ හැම මිනිහගෙන්ම සාර්ථක දායකත්වයක් ඒ අදාල ස්ථාන දිනාගන්න ලැබෙන්න ඇති. මතට තිත තියෙන්නේ කලින් වාර්තා නොවුන තරම් මත්පැන් ප්‍රමාණයක් විකිනෙද්දී, අර සේනා මේ සේනා පඳුරක් පඳුරක් ගානේ බිහිවෙද්දිත් හාමුදුරුවරු ගෑණු එක්ක හෙලුවෙන් සෙල්ලන් කරද්දි, එක පැත්තකින් මේ රටට පල්ලි එපා කියනවා. තව පැත්තකින් තවත් බාර් එපා කියනවා. හික්ස්… එහෙම කෑගහන මිනිස්සුන්ට බැහැ, තමන්ගේ පන්සලේ හාමුදුරුවෝ එක්ක කතා කරලා හොර වැඩ බේරුමක් කරගෙන සිල්වත් කරන්න…. නිතරම බාර් එකට දුවන තමන්ගේ පුතාට කනට දෙකක් ගහලා බීම නවත්ත ගන්න. ඔක්කොම සීන් එලි වුනාම එක්කෝ පන්සලේ හාමුදුරුවන්ව ගහලා පන්නයි… නැත්තං බාර් කාරයට අල්ලං ගහයි. වැරැද්ද සහ නිවැරදි කිරීමේ ක්‍රමත් තමන් ලඟ තියාගෙනම අනිත් එවුන්ට ඇඟිල්ල දික් කරන මේ ආශ්චර්යය… පොඩි කාලේ ඉගෙන ගත් පරිදි… අහා…ය.

අහා යනු පොෂ් බාසාවෙන් ඕහ් මයි ගෝඩ්ය.

දැන් වරාය පෙන්නාගෙන යයි…  ඊට පස්සේ පහලොස් වෙනිදා ඒක ඉවර වුනාම මයිකල් ජැක්සන්ගේ අයියගේ ආතල් එකය. ඔන්න ඔහොම ගිහිං ගිහිං තව ටික දවසකින් ෂුවර් ඇන්ඩ් ෂොට් කටුනායක – කොළඹ මාර්ගයේ අධිවේගයේ වටයක් යෑමට දෙනු නියතය. ඒකෙ නම් ඒ තරම් සිරා ෆන් එකක් එකක් නැති වෙන්න පුළුවන. ගාල්ල – කොළඹ එකේ හයිවේ එකේ කට්ටිය ආව ගිය නිසා මේ හයිවේ එකේ ෆ්‍රී ජර්නියට වැඩිය කව්රුත් සෙට් වෙන එකක් නැත. ඊටත් පස්සේ මොකද්ද තියෙන ඉවෙන්ට් එක…? මතක් වෙන්නේ නෑ. බය වෙන්න දෙයක් නෑ… ජාතික ආතල් සැපයීමේ කමිටුව ඒක දැනටමත් සංවිධානය කර ඇත. එක්කෝ ගුටි කෙලියක්, නැත්තං ආගමික ඉවෙන්ට් එකක්, නැත්තං රේප් සීන් එකක් හෝ අඩුම ගානේ පාතාල කේස් එකක් වත් වෙන්නට පුළුවන. නැත්තං ඉතිං කිසිදා නොඇසූ වීරු මෙව්වා එකක‍් වෙන්නටත් පුළුවන. හරියට නිකං ඌරු වරිගේ අහවල් ඈත්තන්ට අළුත්ම අළුත් වාහනයක් දෙනවා වගේ…! 😀 දඩයමේ යන්ට වෙන්න ඇති. කලින් ගෙන්නපු සිරා හමර් එකක් වගේ දුන්නොත් නම් මරුය. අම්මට උඩු කෝමද මුවාට කලින් ගිහිං මුවා එනකං ඉඳලා නලලටම ෂූට් කරනකොට.

ලෑස්තිද ඊලඟ මැජික් එකට...?

ලෑස්තිද ඊලඟ මැජික් එකට…?

ගැහැණු අයට අමාරු වෙන්නේ මාසයකට පාරක්ය. ඒත් ලාංකික ජනතාවටනම් සුමාන දෙකෙන් දෙකට එක එක අමාරු සෑදෙන්නේය. මමත් සාඩම්බර ශ්‍රී ලාංකිකයෙක් නිසා මමද එයට ගොදුරු වන්නෙමි.  ඒකත් හරි ෂෝක්ය…!

ෆන් එක ගත්ත ගමන් තමන්ගේ අවට වට පිටාව ගැනත් සැලකිලිමත් විය යුතුය. නැත්තං ලංකාවට තව තව තොප්පි වැටීමට හෙවත් තව තවත් කප් ලැබීමට ඇති ඉඩ කඩ බොහෝය. අපි මැජික් වලට හිනාවෙන විට සංවිධායකයන් අපිට හිනාවෙනවා ඇත… “ආං බලපන් උංගේ ෆන් එක… උංට එහෙම ඉන්න දීලා මේ වාහන ටික බෙදා ගමු / ඔය ෆන් එක ඉවර වෙද්දි ගාන පොඩ්ඩක් වැඩි කරමු… වැඩිය දැනෙන එකක් නැහැ / හිනාව අස්සෙම තව දෙතුන් දෙනෙක්ව ඉවර කරමු… ඒව ගැන හිතන්න වෙලාවක් උංට දැන් නැහැ…” කවුරු කොහොම කිව්වත් පොඩි දරුවන්ට අමතරව දේශපාලකයින්ද හදවතින්ම උනුන් සමග සිනාසේ. ඊට අමතරව මේවා බලාගෙන පිටරටවල්ද හදවතින්ම අපිට සිනාසේ…

පිටපත මගේය. සල්ලි වලට පිටපත් නොලියන නිසා අදහස්ද තනිකර මගේය. –at ජීවත් වෙන්න සිදු වෙච්ච රට ගැන පට්ට දුකින්.  (මේක හංගන්න ඕනේ… නැත්තං ඔයා හතර හිනා අස්සේ මටත් කෙලවයි)

එල්ලෙන ගස්…

Air plant

Air plant

ඔබ කැමතිද වතුරවත් නොදා, පෝරවත් නොදා පොඩ්ඩක්වත් ඒ ගැන හොයන්නේ බලන්නේ වත් නැතුව තමන්ගේ පාඩුවේ හැදෙන ශාකයක හැඩ බලන්න…?

පිරිමි ළමයි අකමැති වෙයි. ඒක ස්වභාවය. අපි ඉතිං කැමති විවිධාකාර වෙනත් හැඩ බලන්නනේ. ඒත් ඒ අතරෙත් ඉන්නවා අහෙන් මෙහෙන් ගහක හැඩ බලන්න කැමති අය. ගැහැණු අයත් වැඩි දෙනෙක් කැමති වුනාට ඔය මල් හැදිල්ලට, ගස් වැවිල්ලට එහෙම… ගහක් කොලක් පේන්න බැරි ගෑණු පරාණත් ඉන්නවා. ඒක නං ඉතිං ස්වභාවය නෙවෙයි අවාසනාව…!

අපි හිතං හිටියට හැම ගහක්ම හැදෙන්න පෝර අපේ අත්වලින් දාන්න ඕනේ කියලා, එහෙමම නෑ.

නිවාස අලංකරණය

නිවාස අලංකරණය

ලංකාවේ පොළොවේ නම් විසික් කරන දඬු කෑල්ලක් වුනත් පොඩි වැස්සක් වැටුනම මුල් ඇදලා පැල වෙනවා. වෙනත් රටවල් වල වතුර ලීටර් දහස් ගනන් දැම්මත් එහෙම පැලයක් සාර්ථකව වවාගන්න බැරි අවස්ථාත් තියෙනවා. ඉතිං… පුංචි පැලයක් ටික ටික ලොකු වෙද්දි ඒක දිහා බලලා සතුටු වෙන්න පුළුවන් කෙනෙක් කියන්නේ, සමහරුන්ට පිස්සු ඩයල් එකක් වෙන්න පුළුවන්. ඒත් මම නම් හිතන්නේ එතෙන තියෙන්නේ අනිත් අයට විඳින්න බැරි, නොතේරෙන සතුටක්. ඒක හරියට තමන්ගේ පොඩ් බබෙක් ලොකු වෙනවා වගේ දෙයක් වෙන්න ඇති.

ඒ වගේ පිරිමි චරිත කීපයක් මට මුන ගැහිලා තියෙනවා. එක්කෙනෙක් බොන්සායි පැල හදන කෙනෙක්. ඒ මනුස්සයා ගොඩක් කැප වෙනවා එයා ගාව තියෙන පැල රැකබලා ගන්න. ඒවා ඇත්තටම පැල නෙමේ අවුරුදු විසි, තිස් ගනන් පරණ ගස්…! තව කෙනෙක්, එයා ඉන්නේ නුවරඑළිය කිට්ටුව. රැකියාවෙන් පරිගණක ඉංජිනේරුවෙක් වුනත් විනෝදාංශය මල් වැවීම. මාර හැඟීමක් එන්නේ ඒ වත්තට ගියාම. ඒ හැම මලක් ගැනම ඉඩ තියෙන හැම වෙලාවකම හොයා බලනවා වගේම පැලයක අළුතෙන් දල්ලක් ආවත් එයාට වෙනස තේරෙන තරමටම මල් ගස් එක්ක බැඳිලා ඉන්නේ.

දැන් ඉතිං අහෙන් මෙහෙන් කියාගෙන ආවේ මෙන්න මේ කතාව කියන්න. අහලා තියෙනවද “එයාර් ප්ලාන්ට්“  කියලා ගස් වර්ගයක් ගැන. අහල නැතත් දැකලවත් ඇති අඩුම ගානේ. එයාර් ප්ලාන්ට් වැවෙන්නේ එක්කෝ ගසක, එහෙමත් නැත්තං වතුර ඇබින්දක්වත් නොරඳන ගලක. එහෙමත් නැත්තං නිදහසේ තියෙන විදුලි කම්බියක වෙන්නත් පුළුවන්. පස් ගෑවෙන තැනක හැරෙන්න වෙනත් ඕනෑම වාතාශ්‍රය තියෙන තැනක තම වර්ගයා ජනිත කරන්න පුළුවන්. අනිත් හැම ශාකයකටම පොළොවේ පස් වල තියෙන ඛනිජ ලවණ අවශ්‍ය වුනත් එයාර් ප්ලාන්ට් වලට පොළොවේ පස් කියන්නේ විෂක්. පස් වල ගෑවුනොත් හෝ, පස් වල ඇති ඛනිජ ලවන ගස විසින් උරා ගත්තොත් එයාර් ප්ලාන්ට් එක මියයනවා. එයාර් ප්ලාන්ට් විශේෂ මහ ගොඩක් තියෙනවා. ඒ හැම එකකම නැති වුනත් සමහර ඒවගේ මුල් තියෙනවා. ඒ මුල් තියෙන්නේ පැලය ආධාරකයට තදින් බදාගෙන සිටින්න විතරයි. ඒ මුල් වලින් වතුර ලබාගන්නෙවත්, පොහොර ලබාගන්නෙවත් නැහැ. තරමක් ඝන ශාක පත්‍රයෙන් තමයි වායු ගෝලයේ එහේ මෙහේ පාවී යන ජලවාෂ්ප, පෝර ලබාගන්නේ.

සාමාන්‍යයෙන් බෝවීම සිදුවෙන්නේ බීජ මගින් හෝ අළුතෙන් ඇතිවන අංකුර මගින්. එමෙන්ම එයාර් ප්ලාන්ට් වර්ග බොහොමයක්ම උෂ්නත්වය ගැන තකන්නේ නෑ. අධික ශීත, සෘන උෂ්නත්ව පරාසයන් වලදී පවා එයාර් ප්ලාන්ට් එකකට නොනැසී සිටිය හැකියි. ඒ වගේම කාන්තාර වල ඇති අධික උෂ්නත්ව වලදී කිසිම හානියකින් තොරව තම වර්ගයා බෝ කර ගැනීමට පුළුවන්.

මං මුලින්ම දැක්කේ, සහ අඳුන ගත්තේ ගියපාර ශ්‍රී පාදය වඳින්න ගිය වෙලාවේ. ඒ යන අතර මග පාරේ තියෙන ලයිට් කණුවල ලා කොල පාටට, අලංකාර විදියට වැවිලා පහතට එල්ලෙමෙන් තියෙන වැල් මොනාද කියලා හොයද්දි තමා දැනගත්තේ මේ එයාර් ප්ලාන්ට් ගැන. දැන් නම් මගේ ගාව එදා දැක්ක වර්ගයට වඩා ලස්සන පැල දෙකක් තියෙනවා. හෙව්වට හම්බුනේ නැති පාර වෝටර්ස් එජ් එකේ තියෙන මල් ප්‍රදර්ශන වලින් දෙවතාවකට ගෙනාපු පැල දෙකක් මටත් නොදැනිම ඔහේ වර්ධනය වෙමින් තියෙනවා. වෙලාවක් තිබුනොත් ගිහිං බලනවා අළුතෙන් පැල ඇවිල්ලද කියලා… එච්චරයි. වතුර දාන්න මහන්සි වෙන්න ඕනේ නෑ… පොහොර දාන්න මහන්සි වෙන්න ඕනේ නෑ… ටිකක් ඉර එලිය වැටෙන හුළඟක් හමන තැනක තියන්න විතරයි තියෙන්නේ…!

පේනවනේ... එයාර් ප්ලාන්ට් එක... ;)

පේනවනේ… එයාර් ප්ලාන්ට් එක… 😉

නිකං විහිළුවට වගේ නෙට් හොයා බලද්දි තමා දැක්කේ වැඩිය හැඟීමක් නැතුව තිබුන නිසා උස්සන් ආවට, අපේ රටේ නැතත් පිටරට වල මනාමලියන්ගේ මල් වැඩ වලටත් ගන්න පැලෑටියක් බව. වැඩි හරියක්ම නිවාස අලංකරණයට තමාලු යොදාගන්නේ. ඇයි ඉතිං වැඩිය හොයන්න බලන්න ඕනේ නෑනේ… කම්මැලිකටම වතුර නොදැම්මත් ගහට ඕනේ විදියට ගහ වැවෙනවා. ඒ වගේම වගා බඳුන් ගැනත් වද වෙන්න දෙයක් නෑ. මේසයක් උඩ නිකං දාලා තිබුනත් වැවෙනවා. නැත්තං කම්බි කෑල්ලකින් හෝ නූල් කෑල්ලකින් බිත්තියක එල්ලන්න පුළුවන්.

ලෝකෙට දිනපතා එකතු වෙන කාබන්ඩයොක්සයිඩ් ටිකක් ඔක්සිජන් වලට හරවලා, අතැඹුලක ප්‍රමාණයෙන් වත් වායු ගෝලය සත්ත්ව ජීවිත වලට සුදුසු කරන්න දායක වෙන්න ඕනේ කියලා හිතෙනවා නම්… එයාර් ප්ලාන්ට් හොඳම විසඳුමක්..! ගෙනැල්ලා එල්ලන්න විතරයි තියෙන්නේ. අළුතෙන් පැල හදාගෙන තමන්ගේ වැඩ ටික කරගෙන ඔහේ වැවෙයි සෑහෙන කාලයක්…!

මිලදී ගැනීමට අවශ්‍යනම් බත්තරමුල්ලේ වෝර්ටස් එජ් එකේ තියෙන මල් පැල ප්‍රදර්ශන වල තියෙනවා. එයාර් ප්ලාන්ට් ලවණ රහිත වැලි මත හෝ දිරා ගිය ගස් අවශේෂ මත වවන්න පුළුවන් කියලා පැල විකුණන කෙනෙක්ගෙන්ම දැනගත්තා.

 

වන් බේබි කරේ… වන් බේබි අතේ…

හ්ම්… මදෑ ඔය හිටියා. පහුගිය දවස් වල මේ ඇස් පනාපිට සිද්ධ වුන රසවත් සිදුවීම් කීපයක් දෙසන්ට තමා මේ හදන්නේ. අපි ඉතිං මඩ ගැහීම් වලට එහෙම වැඩිය පුරුදු කාරයෝ නෙමෙයිනේ. තාම පුරුදු වෙනවා…!

පළවෙනි කතාව…

C'mon

C’mon

මේක වුනේ පහුගිය දවස් වල තිබුන ක්‍රිකට් වසන්තයට සමගාමීව. සාමාන්‍යයෙන් නිවාඩු දවසක ක්‍රිකට් මැච් එකක් තිබුනොත් යාළුවෝ කට්ටිය සෙට් වෙලානේ මැච් එක බලන්නේ. අන්න එහෙම දවසක තමා මේ. එක යාළුවෙක් ඉන්නවා, බුවාට දැන් සැලකිය යුතු ශිෂ්‍ය සංඛ්‍යාවක් එහෙම ඉන්න ක්‍රිකට් පුහුණු කරුවෙක්. ඉතිං මූ දන්න නොදන්න හැම දේම බීපු වෙලාවට දන්නවා වගේ කියවනවා. ඔහොම මැච් එක බලාගෙන ක්‍රිකට් ගැන කතා කරද්දී පහුගිය සීරීස් එකක කතාවක් කොහෙන් හරි ඇදිලා ආවා. මටත් හරියට මතක නෑ මොනා කියෙව්වද කියලා. ඒත් අපි හිනා වුනා නම් මතකයි බුවාගේ කතාවකට.

පොර පහු ගිය සීරීස් එකේ විස්තර කථනය දෙන ගමන් කියනවා… ඒ සීරීස් එකේ අපි එක මැච් එකක් පරාදයි බං… අපරාදේ අනිත් මැච් සේරොම ටික උං දිනුං…!

දෙවෙනි කතාව….

මේ දවස්වල මුස්ලිම් අයගේ උපවාස කාලෙනේ. ඉතිං ඔය රාමසාන් හඳ දැක්කට පස්සේ තමා උපවාස කාලය නිමා වෙන්නේ. දැන් අපේ ඔෆිස් එකේ තේ හදන්නේ මුස්ලිම් කෙනෙක්. මේ ටිකේ ඒ මනුස්සයා නිවාඩු. එයාලගේ අළුත් අවුරුද්දට ලෑස්ති වෙනවා. ඒක නිසා දැන් තේ හදන්නේ ආගමක් ජාතියක් හරියකට හොයාගන්න බැරි පන්සල් යන, පල්ලිත් යන, කෝවිලුත් යන බුවෙක්.

මොනා වුනත් පොරත් දන්නවා හැම ආගමක් ගැනම යම්තාක් දුරකට. ඉතිං ඔය රාමසාන් උපවාස කාලය නිමාකරන එක ගැන පොර අපිට පොඩි දේසනයක් දෙන ගමන් කියනවා, පුර අටවක පහුවෙන කොට හඳ පේන්න ගන්නවනේ අන්න එදාට තමා උපවාසේ අතාරින්නේ කියලා. එතකොටම වටවෙලා හිටිය එකෙක් ඔළුව හංගගෙන කියනවා…

අපි බ්‍රහස්පති වල එහෙම හිටියනම් උපවාසේ කරන්න වෙන්නේ නෑනේ… ඇයි බං හඳවල් කීයක් කියලද…

තුන්වෙනි කතාව…

වන් බේබි කරේ... වන් බේබි අතේ...

වන් බේබි කරේ… වන් බේබි අතේ…

මේක තමයි උණූ උණු කතාව… ඊයේ පෙරේදා දවසක ඔෆිස් එකේ පියන් කෙනෙකුගේ වයිෆ්ට බබෙක් හම්බුනා. ඒ එයාලගේ තුන්වෙනි බබා. පළවෙනියා ස්කෝලේ යනවා. දෙවෙනියාට තාම අවුරුදු එකාමාරයි. තුන් වෙනියා හමුබුවෙද්දි  ඒ මනුස්සයා කලින් නිවාඩු දාලා තිබුනේ නැති නිසා නිවාඩු දාලා යන්න කියලා ඔෆිස් එකට ආවා. ඇවිල්ලා ලීව් ෆෝම් එහෙම පුරෝගෙන ඔන්න යනවලු ඩිරෙක්ටර් කෙනෙක් ගාවට නිවාඩුව අනුමත කරගන්න. එක පොඩි එකෙක්ව අතින් අල්ලගෙන අනිත් කෙනාව වඩා ගෙන… එක පාරටම යන්න බෑනේ ඩිරෙක්ටර් කෙනෙක් හම්බුවෙන්න. අදාල සෙකට්‍රිට හරි වෙන පියන් කෙනෙක් මාර්ගෙන් හරි ඩිරෙක්ටර්ට කියන්න ඕනේ මෙන්න මෙහෙම දේකට මෙහෙම කෙනෙක් ඇවිත් ඉන්නවා කියලා. ඉතිං එදා සෙකට්‍රි නිවාඩු. ඉන්නේ පියන් කෙනෙක්. බුවා දුවගෙන දුවගෙන ගිහිං ඩිරෙක්ටර්ට කියනවලු…

සර්… සර්… මිස්ට ප්‍රියන්ත පියන් කමින් සර්. විත් වන් බේබි අතේ… වන් බේබි කරේ…

මතක සුවඳ…

Rain

Rain

[audio http://www.lankantunes.net/songs/sinhala/TM/(TM)Adath%20Wessa%20Wahina.mp3 |titles=අදත් වැස්ස වහින සඳේ… |artists= ටී.එම්.ජයරත්න |animation=no ]

සති දෙකක තුනක විතර ඉඳන් තියෙන කම්මැලිකම යවාගන්න කියලා කොරන්නම දෙයක් නැති තැන, කොහෙන්දෝ මන්දා ඇහුන සිංදුවක් හොයලා දාන්න හිතුනා. කොහොමත් ඉතිං මේ වැහි දවස්නේ. ඒක නිසා කම්මැලිකම හොඳටෝම වැඩිවෙලා.
ඉස්සර නම් ඉතිං කුඩේ තියාගෙනත් වැස්සේ තෙමුනා. දැන් නම් එහෙම නෑ. දැන් ඉතිං වයසයිනේ. වැහි පොදක් වැදිලා හෙම්බිරිස්සාවක්වත් හැදුනොත් එහෙම…

%d bloggers like this: