සිරි පැරකුම්

ප්‍රදර්ශනය පටන් ගත්ත දාම චිත්‍රපටියක් බලන්න ගියානම් ඒ මේක. නෙට් එකෙයි පත්තර වලයි හැමතැනම දැකලා, ප්‍රමෝෂනල් වීඩියෝ දැකලා දැකලම ආසාවක් ඇතිවෙලා තිබුනේ සිරි පැරකුම් බලන්න. ඒත් මුලින් හිතන් හිටියේ පටන් අරගෙන ටික දවසක් ගිහිං උණුසුම පහවුනාම ගිහිං බලන්න උනත්… ඔෆිස් එක එහා පැත්තේ තියෙන ෆිල්ම් හෝල් එකට උදේ 10.30 දර්ශන වාරයට ඇවිත් හිටිය හා ඇවිත් හැරිලා ගිය සෙනග දැක්කම මේක අදම බලන්න ඕනේ කියලා හිතුනේ මොකක් හරි විශේෂත්වයක් ඇති කියලා හිතුන නිසා.

සාමාන්‍යයෙන් සිංහල චිත්‍රපටියක් හෝල් එකට ගිහිං බලන්න මම පුද්ගලිකව ආසා නෑ. ඉංග්‍රිසි/හිංදි හා වෙනත් ෆිල්ම් බලලා බලලා ඒවයේ තියෙන රූප හා ශබ්ද තත්වයන්ට හුරු වෙලා නිසා සිංහල ෆිල්ම් වල තියෙන තාමත් නොදියුණු මට්ටමේ තත්වයන්ට වැඩි කැමැත්තක් නැති නිසයි ඒ. ඒත් මේ ලඟකදී… දශකයට විතර ආසන්න කාලයක් පුරාවට නිමැවුන සමහර සිංහල චිත්‍රපටි තුල, නිහඬ බවක් තිබුනත් එයත් යම් ආකාරයක විඳීමක් බවට පත් කරන්න පුළුවන් නිර්මාණකරුවන් පිරිසක් බිහිවෙලා තියෙන නිසාත්, ඔවුන් යම් තරමකට අළුත් තාක්ෂණය සමගින් ඉදිරියට යන්න උත්සාහ දරන නිසාත්, වඩාත් හොඳ හා ගුණැති තිර පිටපත් ලියැවීම නිසාත් ලංකාවේ සිනමා කර්මාන්තයේ යම් තරමක විඳින්න පුළුවන් ගුණාත්මක භාවයක් ඉස්මතු වෙලා තියෙනවා. විදෙස් රටවල තියෙන හැම තාක්ෂණයක්ම අපිට ලැබෙන්න සෑහෙන්න කලක් යාවි. ඒ වෙද්දි ඒ තාක්ෂණය පිට රටවලට යල්පැන ගිය තාක්ෂණයක් වේවි. කොහොම නමුත් ලංකාවේ ළමයින් වෙනුවෙන් නිර්මාපකයින් කීපදෙනෙක් ඉදිරිපත් කරන මෙවැනි චිත්‍රපට නම් වැඩිහිටි අයට පවා වඩාත් ගුණාත්මක බවකින් යුක්තව බලන්න පුළුවන් බව ඇස් දෙකෙන්ම දැක ගන්න පුළුවනි.

කලිකාල, සාහිත්‍ය, සංගීත, සර්වඥ දෙවන පරාක‍්‍රමබාහු රජතුමාගේ ළමාකාලයේ සිට රජකම දක්වා ගතවුන කාල පරිච්චේදය දැක්වෙන සිරි පැරකුම් තැනී ඇත්තේ පැරණි ජනකතා හා ස්වල්පයක් වූ ලිඛිත සාහිත්‍යයේ එන උපුටාගැනීම් වලින්, අතීතය මෙසේ වන්නට ඇතැයි සිතමින් නිමකරන ලද සොඳුරු සිත්තමක් ලෙසිනි.

කාලෙකට පස්සේ සිංහල චිත්‍රපටියක් ඇත්තටම විඳීම ගැන සොම්නසින් ලියුවෙමි…!

%d bloggers like this: