අධිෂ්ඨානය, ඊර්ෂ්‍යාවේම පුරුකක් වූ කල…

ඊර්ෂ්‍යාව...

ඊර්ෂ්‍යාව…

ඊර්ෂ්‍යාව… සාමාජයීය වශයෙන් සමාජයම පිළිකුල් කරන, එහෙත් පෞද්ගලිකවම සැම දෙනාටම එකසේ බෙදා හරින මානව සිතුවිලි වලින් පිරුණ ගතිගුනය. කතාවට කියන්නේ රුසියාටවට වැඩිය ලොකුයි කියාල. ඒත් ඒ කියන අයගෙන් භාගයක්වත් රුසියාවේ සයිස් එක දන්නේ නෑ.

අනුන්ට ඇති, තමන්ට නැති… එසේම ලබාගැනීමට අපහසු දෙයක් වෙනුවෙන් මිනිස් සිතේ විතරක් නෙවෙයි සෑම සත්ත්ව සිතකම ඇතිවන පීඩාකාරී සිතුවිල්ල. විටෙක යහපත් වූ ප්‍රාර්ථනාවක් ලෙසද තවත් විටෙක අනුන් සතු දෙය නසන චන්ඩ සිතුවිල්ලක් විවිධාකාරයෙන් අන් අය ඉදිරියේ දිස්වෙන මෙම ඊර්ෂ්‍යාව තරම් මිනිසෙකුව තනන්නට හෝ නසන්නට හැකි වෙනත් සිතුවිල්ලක් ගැන සිතන්නටවත් නොහැකි තරම්.

අසල්වැසියෙකුට යම් වටිනා දෙයක් හෝ නොවටිනා වුව තමන් සතුනැති දෙයක් ඇත්නම්, “ඒ වගේ එකක් කොහොම හරි ගන්න ඕනේ“ යන්න අහිංසක සුභවාදී උත්සාහවන්ත අධීෂ්ඨානයක් වන්නා සේම… “මට නැති ඒ දෙය ඌට තියෙන්න ඕනෙත් නෑ“ යනුවෙන් සිතෙන විට එතරම් තවත් පවුකාර සිතුවිල්ලක්…! අනුන්ට වැඩියෙන් තමාට යමක් සපයා ගැනීමට උත්සාහ කරන විට කතා හදන ලෝකයක, මහ ලොකුවට ධනාත්මක චින්තනය ලෙස වෙනත් ආකාරයකින් මිනිස් මනසට ඔබ්බවන්නේ එම අධිෂ්ඨානයම නොවේද..? අන්අය දෙස බලා තමන් ඉහල යෑම ගැන හිතන මිනිසුන් අතර කිසියම් මට්ටමකට තරඟයක් ඇති කලේ මේ ඊර්ෂ්‍යාව, අධිෂ්ඨානයම නොවේද…?

අධිෂ්ඨානය...

අධිෂ්ඨානය…

අධිෂ්ඨානය, ඊර්ෂ්‍යාවෙන් පසු ඇතිවන උත්සාහවන්ත සිතුවිල්ලක් වන විට, ඊර්ෂ්‍යාවන්ත නොවී උත්සාහවන්ත වෙන්න යනුවෙන් කීමෙහි තේරුමක් තිබේවිද..? යමක් දැකීමෙන් පසු, එය අන්සතු නම්, තමාත් ඒ හා සමාන දෙයක් හෝ ඊට වඩා වැඩි දෙයක් ලබා ගැනීමට උත්සාහවන්ත වීමේ, අධිෂ්ඨානශිලී වීමේ යම් වැරැද්දක් පවතීද…? යම් කෙනෙකුට හැකිනම් තමාගේ හිතට එකඟව උත්සාහවන්තව තිබෙනවාට වඩා වැඩි දෙයක් ලබා ගැනීමට එය අන්අය කෙරෙහි ඊර්ෂ්‍යා‍වෙන් කරන දෙයක්ද…? ප්‍රශ්න ගොන්නකි. සමාජමය මත අතර මට අත නොදැමිය හැකි තරම්, තේරැම් ගත නොහැකි  මතිමතාන්තර රැසකි.

ඊර්ෂ්‍යාව වුව හරි අතකට හරවා ගත් විට තමාටම අත්වන වාසි රැසකි. එය අනුන් නසන්නට යොදාගත හොත් බහුතරයකට අලාභානි ගෙනදෙන උවදුරකි. එමෙන්ම ඊර්ෂ්‍යාව ඇති නොවෙන තැනක ඉදිරියට යාමක් ගැන සිතිය නොහැක. ඊර්ෂ්‍යාව නම් මට දැනෙන පරිදි, අධිෂ්ඨානයේ හා උත්සාහවන්තභාවයේ ආරම්භයයි. එය ක්‍රෝධය, වෛරයටත් උප්පතිය දෙන බැවින් තෝරා ගැනීම සිතුවිල්ල ජනිත වෙන ජීවියා සතුය. ඊර්ෂ්‍යාව ශුන්‍ය වූ විට අප හැමටම “ලද දෙයින් සතුටු විය හැක“… එතෙක් ලද දෙයින් සතුටු වීමෙන් ලබන දියුණුවක් නැති විය හැක. එසේ වුවහොත් සතුටුවන අප දෙස බලා තවත් උත්සාවන්තව වැඩි යමක් සොයාගෙන යන්නන් අපට හිනාවෙනු නිසැකය…! ලද දෙයින් සතුටු වීමද ඊර්ෂ්‍යාව නැති කිරීමකි. එවිට අධිෂ්ඨානය මෙන්ම උත්සාහවන්ත භාවයද අඩුවී යනු ඇත.

යම් අයෙකුට තියෙන දෙයක් දෙස බලා හීල්ලීමටත්, එය විනාශ කර දැමීමටත් වඩා තමාත් එවන් දෙයක් හෝ ඊටත් වඩා වටින දෙයක් වෙනුවෙන් මහන්සි වීමෙන් තමා තරඟයකට අවතීර්ණ වුවද එය යහපත්ය. ඊර්ෂ්‍යාව යහපත්ය අනුන්ගේ සැපතට හිරිහැර නොකර තමාත් එවන් සැපතක් අත්පත් කරගැනීමට හිතට ගන්නේ නම්…

 

 

%d bloggers like this: