ඉපදියන් මිනිසුන් ලෙසේ….

ජීවිතය මෙය යැයි කියන්නට,

කිසිදු සමතෙක් නැති ලොවේ….

පන අදින නුඹේ දෑස දැකුමට,

වේදනාවක් නැති හිතේ…

ගැහී ගැහී උඩ පනින, විසිවෙන
පුංචි දඟලන යාළුවේ…


 

ගැහී ගැහී උඩ පනින, විසිවෙන

පුංචි දඟලන යාළුවේ…

නුඹේ මසින්, කුණු වෙන ගතින්…

සියක් දහසක බඩ පිරේ…

 

හොරට කරුණා පාන නර-සිත

විශ්වාසයක් නැති භවේ…

තවත් නුපදින්… වී මසුන් ලෙස

ඉපදියන් මිනිසුන් ලෙසේ….

%d bloggers like this: