අපේ (අවලං) රජවරුන්ගේ වැඩ…!!!

ඉස්සර, ඒ කියන්නේ ඔය පෘතුගීසී, ලංදේසි ලංකාවට ගොඩබැහැපු කාලේ එහෙම ලංකාව පාලනය කලේ රජ වරු කියන කට්ටියනේ. ඉතිං මේ රජ ගොල්ල තමා දවසකටවත් පොරවල්. රජෙක් කියන්නේ එසේ මෙසේ පොරක් නෙමේනේ… සෑහෙන සැප සම්පත් විඳගෙන දැහැමෙන් සෙමෙන් රට කරපු උදවියනේ ඉතිං. අනිත් සැප සම්පත් අතෑරලා දාමුකෝ… නිකමට හිතන්න බලන්න අන්තඃපුරය ගැන. කොහොමට තියෙන්න ඇත්ද නේද…??? එච්චර ගෑණු රොත්තකුත් තියාගෙන අවලමේ ගිය රජවරු ගැන දන්න අය ඉන්නවද…?

දන්නේ නැත්තං,ඔන්න පළවෙනි එක.

රාජාධිරාජසිංහ කියන්නේ අපේ රටේ රජ කරපු රජ කෙනෙක්. ඉතිං රජුගේ අන්තඃපුරේ ඉඳලා තියෙන්නෙත් සෙල්ලං ගෑල්ලමයි නෙමේ… නායක්කාර් වංශික ගෑල්ලමයි…! කොහොමද වැඩේ. ඉතිං ඒ බිසෝවරුන්ගෙන් දෙවෙනි ප්‍රධාන බිසවට ඉඳලා තියෙනවා සහෝදරියක්. ලස්සන රං කඳක්ලු. ඉතිං රජතුමාත් කිසිම අපහසුතාවයකින් තොරව පොඩි චේන්ජ් එකකටත් එක්ක දවස ගානේ යනවලු නෑනා සමග සෙල්ලං බත් උයන්න. නෑනා වුනත් ඒ ළමයා ඉඳලා තියෙන්නේ අනියම් භාර්යාවක් විදියට.

අනියම් කියන්නේ, ඉතිං තව තව ලින්ක්ස් තියෙනවා කියන එකනේ. ගෑණිගේ නංගි කොහොමත් ගෑණිට වඩා බාල නිසා මේ නාකි රජාට වඩා හොඳ තරුණ හාදයෙක් වෙච්චි පිළිමතලව්වේ මහ අධිකාරම් එක්කත් නෑනා පොඩ්ඩගේ සෙල්ලං බත් ඉවිල්ලක් තිබුනලු. පස්සේ කොහොම කොහොම හරි සෙල්ලං බත් ඉවිල්ල නිසාම නෑනාට බබෙක් හම්බුවෙන්න සෙට් වුනාලු. ආහ්…. රජ දන්නේ නෑලු, අධිකාරම් නෑනා එක්ක සෙල්ලං කරන බව… ඒ වුනාට අධිකාරම් දන්නවලු රජාගේ හැටි. ඒත් අධිකාරම් රජතුමාගේ මාලිගයේ සේවකයෙක් නිසා කටපියං උන්නලු. මොකටද නිකං අනියම් එව්වට මරාගන්නේ කියලා.

පස්සේ ඉතිං රජ කියනවලු, බබා රජතුමාගේ කියලා. අධිකාරම් කියනවලු… පොරගේ කියලා. නෑනාත් කියන්නේ අධිකාරම්ගේ කියලමලු. පස්සේ ඔන්න කොහොමහරි කොල්ලෙක් හම්බුවෙලා ටික ටික ලොකුවෙද්දීත්, අර තුන්දෙනාගේ සෙල්ලං කිරිල්ල නැවතුනේම නෑලු. පස්සෙ දවසක් දා අධිකාරම් සෙල්ලං කර කර ඉද්දි රජතුමා අස්සයා පිටින් එනවා ඇහිලා, අධිකාරම් ගේ පිටිපස්සෙන් මාරු වෙලා. පොඩි එකා දැන් ලොකු නිසා ඌත් අධිකාරම්ට කියන්නේ තාත්ත කියලලු. ඔන්න ඉතිං රජතුමා දැක්කලු මොකෙක් හරි එකෙක් ගේ පිටිපස්සෙන් දුවනවා. ඒ පාර ගෑණුන්ගේ හැටි දන්න නිසාමද කොහෙද ගෑණිගෙන් විස්තර අහන්නේ නැතුව පොඩි එකාගෙන් ඇහුවලු පැනලා දුවපු එකා ගැන. (හැබැයි පොතේ නම් තියෙන්නේ ගෑණිට තියෙන ආදරේට ගෑණිගෙන් ඇහුවේ නෑ කියාල) පොඩි එකාත් අම්මගෙම පුතා නිසා, ඌත් කිව්වලු, කව්දෝ මන්දා ආවා… ඒත් මං දන්නේ නෑ එයාව කියලා.

පස්සේ ඉතිං රජා පොඩි එකාට කිව්වලු, මගුල් කඩුවත් දීලා… ආයේ මෑන් ආවොත් එහෙම මේ කඩුවෙන් ඇනලා මරලා දාන්න කියලා. පොඩි එකත්, හ්ම්… කියලා භාරගත්තට ඌ කොටයිද උගේ තාත්තට. පස්සේ ඉතිං මේ සීන් එක නෑනා දන්නේ නෑලු. අධිකාරම් ආවම කඩුවත් පෙන්නලා පොඩි එකා කිව්වලු සීන් එක. ඊට පස්සේ පොඩි එකා කොහොමත් උගේ ඩැඩා එක්ක ෆිට් නිසා, දෙන්න එකතු වෙලා ප්ලෑනක් ගහලා රජාව මරලා, පොඩි පොඩි උපක්‍රම දෙකතුනකින් පොඩි එකාව රජ කරවලා, අධිකාරම්ට ඕනේ විදියට රාජ්‍යය ගෙනිච්චලු…!

පේනවා නේද, රජා වුනත් අවලමේ ගියාම වෙනදේ…!!!

මේං දෙවෙනි එක…

මේ කතාවේ කතා නායකයා වෙන්නේ නරේන්ද්‍රසිංහ රජතුමා. රජතුමා හරි ආසයිලු දිය කෙලියට. ඒ දවස් වල ඉතිං ස්වීමිං පූල් නෑනේ… තිබුන ඔක්කොම නැචුරල් පූල්ලු. ඉතිං රජතුමා බල්ටි ගගහා නනා ඉන්න දවසක් දා ගඟ දිගේ ගහගෙන ආපු කළු, සිනිඳු, දිග කෙස්ගහක් රජතුමාගේ බෙල්ලේ එතුනලු. පස්සේ රජතුමා නාන එක පැත්තක තියලා මොකද්ද බෙල්ලේ එතුනේ කියලා බලද්දී… ගෑණු ළමයෙක්ගේ කෙස් ගහක්ලු. ඒ පාර රජා වුනත් වලා නිසා, මේ කෙස් ගහ ගැන හිත හිත ඉද්දී, රජාට හිතෙනවලු, කෙස් ගහෙන් පහල බෙල්ල ගැන… ඊට පස්සේ මුහුණ ගැන… ඊටත් පස්සේ ගෑණුළමයගේ පපුව ගැන එහෙම. (පොතේ තියෙන්නේ එච්චරයි එතනින් පහල එව්වා නෑ)

අන්තිමේ රජ්ජුරුවෝ කණ්ඩායම් දෙකක් යැවුවලු ගඟේ ඉවුරු දෙකෙන්… මේ ගෑණු ළමයා ඉන්න තැනක් හොයාගෙන එන්න කියලා. පස්සේ ඉතිං දකුණු ඉවුරෙන් ගිය අයට කිසි දෙයක් ලැබුනේ නෑලු. ඊට පස්සේ වම් පැත්තෙන් ගිය අය මුස්ලිම් අය ඉන්න හරියකට ආවම, අර වගේ දිග කොන්ඩයක් තියෙන බොහොම ලස්සන ගෑණු ළමයෙක් එයාගේ අම්මත් එක්ක ගඟේ නානවලු. ඉතිං අර රාජපුරුෂයෝ ටිකත් ගහකට මුවා වෙලා ඒක බලාගෙන ඉඳලා පොඩි ෆන් එකක් අරගෙන එහෙම අම්මලා දූලා නාලා ඉවරවුන ගමන් එලෝගෙන ගියාලු ඒ දෙන්නගේ පිටිපස්සෙන්.

මල මගුලයිලු… ඒ දෙන්න මුස්ලිම් දෙන්නෙක්ලු. ඊට පස්සේ මුස්ලිම් ගමේ අය සද්දයක් දාගෙන එද්දී, අර එක්ස් ෆයිල්ස් එකේ ෆක්ස් මූල්ඩර් පෙන්නනවා වගේ රජ තුමාගේ මෙව්වා එකක් පෙන්නලා තමාලු වැඩේ ෂේප් වෙලා තියෙන්නේ. ඊට පස්සේ ඒ ළමයාගේ තාත්තට කියලා, මේ ළමයාව ගෙනියන්න කාන්තාවන් රැසක් එක්ක දූත පිරිසක් එවනවා කියලා ගිහිං. රාජපුරුෂයෝ ගියා විතරලු, මුස්ලිම් කෙල්ලවයි තවත්  නෑදෑ පවුල් කීපයකුයි අර කාන්ඩේ එන්න කලින් ගමෙන් පිටත් කරලා… පස්සේ රරතුමාගේ දූත පිරිස ඇවිල්ල කෙලීව හොයලා හොයලා බැරිම තැන යන්න ගිහිං. රජතුමා මැරෙනකං කෙල්ලව හොයාගන්න බැරිවුනාලු. (හැබැයි පොතේ නම් තියෙනවා කෙල්ල ගියා පාරවල් හිටිං)

ඉතිං ඔන්න ඔහොමයි අපේ ඉස්සර රජවරු සෙල්ලං බත් උයන්න ට්‍රයි කරලා තියෙන්නේ. මෙව්වා මේ මං ඉතිහාසය විකෘති කරලා කියන එව්වා නෙවෙයි… ඩී.පී වික්‍රමසිංහ ලියපු මග දිගට ජනකතා කියන පොතේ තියෙන කතා. තව පට්ට කතා ටිකක් තියෙනවා, ඔක්කොම කියන්න බෑ අප්පා. ඒක නිසා පුළුවන් කෙනෙක් පොත හොයාගෙන කියෝලා අපේ රජ ගොල්ල ගැන තව ටිකක් දැන ගන්න….

දැන් ඉතිං මට තියෙන පස්නේ…. රජවරු හිටියේ මීට අවුරුදු දෙසීයකට විතර කලින් කියමුකෝ ආසන්න වශයෙන්. ඔන්න දැනට අවුරුදු හතලිහකට පනහකට කලින් එයාලාගේ සෙල්ලං කට කතා වලින් ඇවිත් කොහොම හරි පොත් වලත් ලියවුනා. දැන් එව්වා කියෝලා අපි හොඳට හැදෙනවා.  ඉතිං දැං මේ කාලේ රජ කරන රජ ගොල්ල ගැන මේ වගේ පොත් ලියවෙන්න තව කොච්චර කාලයක් යයිද…??? එතකොට අපි ඉඳීද…? තව අවුරුදු සීයක් ගියොත් එහෙම ඔක්කොම සෙල්ලං බත් උයන සීන් පොත් වල ලියවෙන්න…. එතකොට අපි මොකද කරන්නේ….? අනික ඒ දවස් වෙද්දී කඩදාසි පොත් තියෙයිද… නැත්තං පී.ඩීඑෆ් තියෙයිද… එහෙමත් නැත්තං ඕඩියෝ බුක් තියෙයිද… ඒත් නැත්තං හොලෝ ග්‍රෑම් කරපු වීඩයෝම තියෙයිද…???

අනිත් එක… දැන් ඉතිං අන්තඃපුර කියලා එකක් නැති නිසා ඒකට කියන වෙනත් වචනයක් තියේද… මං අහන්නේ නිකං අළුත් වර්ශන් එකක් වගේ එකක්….!!!

%d bloggers like this: