සුද්දන්ට කියලා කප්පන්න තවත් ගලක්….!!!

කතාව පටන් ගන්න තැනක් හිතා ගන්න අමාරුයි. ඉස්සර අපේ රට විවිධ ජාතින් තුන් ගොල්ලකට යටත් වෙලා හිටියනේ. ඊට ඉස්සර, ඒ කියන්නේ ඔය පිටරැටියෝ ලංකාවට එන්න කලින් ලංකාවෙ ගැන කියවෙන පොත් පත් වල තියෙන්නේ ලංකාව කියන්නේ සරල ස්වයංපෝෂිත ජාතියක් කියලා. ස්වයංපෝෂිත කියන්නේ, මං දන්න විදියට හැම දෙයක්ම රට ඇතුලේ තියෙනවා කියනවා වගේ අදහසක්.

දැන් කාලේ පිටරට වලින් සහල් ලංකාවට ගෙන්නුවට ඉස්සර රජතුමන්ලා හිටිය කාලේ ලංකාවෙන් අනිත් රටවල් වලට සහල් යැව්වේ නැවු පිටින්ලු. වගකියන්න ඕනේ කවුද කියලනම් මං දන්නේ නෑ… ඒත් මොකෙක් හරි වගකියන්න ඕනේ ඒකට.

එහෙම සමෘද්ධිමත්ව හිටිය අපේ රටට හෙනහුරා ලැබුවේ ඔය පරදේසක්කාරයෝ එන්න ගත්තට පස්සේ තමා. මොකද උං රට රට වල් ගානේ ඇවිදලා ඒ රටවල් වල තිබුන දේවල් බලහත්කාරයෙන් හරි එහෙමත් නැත්තං අඩු තක්සේරුවක් කරලා මිනිස්සුන්ව රවට්ටලා හරි උන්ගේ රටවල් වලට ගෙනිච්චා. ඊට පස්සේ ඒ රටවල් වලදී නොයෙකුත් දේවල් අඩු ගානට තනලා ලෝකේ තියෙන අනිත් රටවල් වලට ලොකු ගානට වික්කා. එහෙම තමා ඔය මුහුදු දඩයමේ ගිය, දැන් මහා ලොකු, පළවෙනි පංතියේ රටවල් කියන බොහොමයක් නැගීසිටියේ. එහෙම නැතුව උංගේ රටවල් වල තිබුන ලබ්බක් නෑ. හොරෙන් අනුන්ගේ දේ කඩා වඩාගෙන ගිහිල්ලා හරි උං කිසිම හෙනයක් නැතුව ඉන්නේ අපේ වගේ රටවල් වලත් උංගේ පස්ස පැත්ත ලෙවපු හිවල්ලු අද වගේම ඒ කාලෙත් උන්න නිසා. උංට ඉතිං මුහන්දිරම් පට්ටමක් දෙනවා කිව්වම… වෙන මොනාද ඉතිං. අපේ රටේ තියෙන වස්තු සම්භාරය නෙවේ රටම උස්සං ගියත් උන්ට මොකෑ….

ඉතිං ඔය පිට රට අය ඇවිත් මුතු මැණික් වගේ වටිනා දේවල් වල ඉදන් දුරුලභ කෑලෑ කොල ගස් මල් දක්වාමත් පිට රටට අරගෙන ගියා. නිකං නෙවේනේ… කැලෑ අස්සේ බඩගාලා කටු ඇනගෙන තුවාල කරගෙන මහන්සි වුන වුන්ට පිච්චියක් දීලා. සුද්දෝ ඒවායෙන් බෙහෙත් හැදුවා. ලොකු ලොකු ලෙඩ රෝග වලට දෙන පුංචි පෙති, කරල් එහෙම. ඒවා ආයෙම ටික කාලෙකින් අපේ රටට ආවා රුපියල් සිය ගනන් වලින්. අපේ එවුන්ට ආයුර්වේදේ එපාවුනා, උංට ඕනේ වුනේ පේන් කිලර් එක *කේ ගහගෙන ඉක්මන් සුවේ විඳින්න. අපේම ඒවා අපේම එවුන්ට කියලා හොයව ගෙන ආයෙම අපේ රටටම එවලා ආයෙමත් අපේ රටෙන්ම හම්බු කොරගෙන ධනවතුන් වෙනවා. ඒවාට උදවු දෙන ලංකාව් ඉන්න සහ හිටිය හැතිකරේ නිස තමා අපිට අද ඉන්න තත්වෙට පත්වෙන්න වුනේ. දැන් අපිටත් ඒ දේවල් නිකංම හුරුවෙලා.

ඉස්සර විතරක් නෙමේ අදටත් ලංකාවේ තියෙන බොහොමයක් ඛනිජ වැලි, වටිනා පාෂාන ආදිය කෙලින්ම යන්නේ පිට රටවල තියෙන ෆැක්ටරි වලට. මතකද දන්නේ නෑ… නාමල් උයන ආශ්‍රිත රෝස තිරුවාන නිධියට ජපානෙන් කෙලින්න ගිය විත්තිය. උන් හැදුනේ රෝස තිරුවාන වලින් මයික්‍රො චිප් හදන්න. හදලා ඒවායෙන් රොබෝලා හදන්න. ඊට පස්සේ ආයෙම අනිත් රටවලට විකුණන්න. ඒ වැඩේටත් ලංකාවෙන් *ක දීගෙන උදවු කරපු අය හිටියා. උංට කොමිස් එක ලොකු වුනා ලංකාවේ තියෙන අලංකාරයට, වටිනාකමට වඩා.

කවදාවත් තාක්ෂණයට බෑ සොබා දහමේ තියෙන දේවල් වලට සමාන වෙන්න හරි ඊට වැඩිය උසස් වෙන්න හරි. පුළුවන් එකම දෙය විකෘති කරන එක හරි නැති නාස්ති කරන එක හරි විතරයි.

මේ ලිපිය ලියන්න මූලික හේතුව වුනේ මේකයි. ගිය දෙසැම්බර් 29 වෙනි බ්‍රහස්පතින්දා ලංකාදීපේ තියෙනවා පණ්ඩිතයා කුඹුර ළඟ නිල්ගරුඬ පාෂාණය කියලා ලිපියක්. පිහිටලා තියෙන්නේ නුවරඑළිය දිස්ත්‍රික්කයේ වලපනේ. ලිපිය ලියලා තියෙන්නේ ලංකාදීපේ කතෘ මන්ඩලේ.

එයාලා කියන විදියට මේ මනරම් ගල ගැන තාම හරියට කව්රුවත් කතා කරල නෑලු. වෙන්න ඇති ඒකනේ මෙච්චර කල් කිසි පලුද්දක් නැතුව, ඒ අයම අගේ කොර කොර කියවන විදියට ඉතුරු වෙලා තිවුනේ. දැන් කට්ටිය ට්‍රයි එක දෙන්නේ මේක සංචාරකයින් ලංකාවට ඇදගන්න දෙයක් බවට පත් කරන්න. ඒක ඇත්තටම හොඳයි. එතකොට ලංකාවට සල්ලි එනවා. අඩුම ගානේ මේ පලාතේ මිනිස්සුන්ගේ ජීවන තත්වය ටිකකින් හරි උසස් වෙයි. ඒත් ඊට පස්සේ මේකත් මොකක් හරි ආයතනයකට කියලා පරීක්ෂන පවත්තලා සුද්දන්ගේ අරකට හොදයි මේකට හොඳයි කියලා ගල කපලා ගෙනි යන්න හැදුවොත් අපේ රටේ එකෙක් ඉන්නවද අඩෝ අත තියන්න එපා… කියන්න. ඒ ගමේ ගම්මු ටික කෑගහයි… අවට පන්සල් වල හාමුදුරුවරු කෑගහයි…. පස්සේ ඕනෙ නම් උපවාසත් කරයි. ඒ ඔක්කොම අස්සේ ලංකාවේ තාක්ෂණයට කරන්න බැරි මැජික් කරන්න සුද්දෝ එක්ක එකතු වෙච්චි ලංකාවේ හැත්ත ගලේ අනිත් පැත්තෙන් ගල කපාගෙන යයි. ඇයි ඉතිං පොඩි පහේ කොමිස් එකක්ද…

මෙච්චර කල් ඒ ගමේ හැංගිලා තිබුන ඔය වටිනා වස්තුව ගැන එලිකරාට දැම්ම ඇල්ම බැල්ම වැටෙන එකක් නෑ. ඒත් කවද හරි ඔය ගලටත් වෙන්නේ ලංකාවේ අනිත් එව්වට වෙච්චි දේම තමා. ලංකාවේ තාක්ෂනේ නැති බව ඇත්ත. එහෙමයි කියලා කරන්න ඕනේ තාක්ෂණය තියෙන රටකට යනලා ඒ රට වල හදන දේවල් අපි වැඩි මිලකට ගන්න එක නෙමේ, ඒ රටවල තාක්ෂණය ලංකාවට ගෙනැල්ලා ලංකාවෙදි නිෂ්පාදන කරලා වැඩි මිලට අනිත් රට වලට විකුණන එකයි.

කොහොම හරි ගං වල හැංගිලා තියෙන මේ වගේ දේවල් නම් ලෝකයට එලි කරන්න තරම් සුදුසු වාතාවරණයක් තාමත් ලංකාවේ නැති බව තමා මගේ හැඟීම. පිටරටින් ඇවිල්ලා කුට්ටි පිටින් උස්සං නොගියත් ලංකාවේ අය හරි දැනටම ගිහිං කෑල්ලක් දෙකක් කඩාගෙන ඇවිත් ඇති. කොහොමටත් ලංකාවේ ඇත්තන්ටනම් දැනටම ඉව වැටිලා තියෙන්නේ… මෙතනින් ගිහිං පණ්ඩිතයා කුඹුර ළඟ නිල්ගරුඬ පාෂාණය ලිපිය කියවලා බලන්න….

මේ… මේ අවුරුද්දේ අවසන් ලිපිය. ලබන අවුරුද්දෙවත් මේ වගේ දේවල් ගැන කතා නොකර ඉන්න තිබුනොත්..!!! කියලා තමා ප්‍රාර්ථනා කොරගන්න වෙන්නේ….

%d bloggers like this: