එකෝමත් එක රටක හිම කුණාටුව…!

ඔන්න එකෝමත් එක රටක හිටියා රජතුමෙක්…! ජීවත් වුනේ රටේ මැද හරියට වෙන්න හදලා තිබුන තට්ටු හතක් උස මාලිගාවක. ඒ මාලිගාවේ හැම බිත්තියක්ම ලස්සන ලස්සන පිඟන් ගඩොල් අල්ලලා ගොඩක් ලස්සනට තිබුනා. ඒ මාලිගය වටේට තිබුන කවුලු වලින් මාලිගය ඇතුලේ එක තැනකට එලිය වැටුනත් ඒ එළිය අර දිලිසෙන පිඟන් ග‍ඩොල් වල වැදි වැදි ගිහිං මුළු මාලිගයම ආලෝකවත් කරනවා.

ඉතිං මේ රජතුමා කොයි තරම් හොඳට රට පාලනය කලාද කියනව නම්, තට්ටු හතේ මාලිගාවේ උඩම තට්ටුවට නැගලා රට වටේට බැළුවම පේන්නේ කොල පාටින් දිලිසෙන කෙත් වතු… ඊට පස්සේ කහ පාටින් දිලිසෙන මල් වතු… ඒවා පොඩි අයට සෙල්ලම් කරන්න. ආයෙම පේනවා රතුපාටයි තැඹිලි පාටයි මල් වැවිච්චි මල් වතු… ඒවා ආදර වන්තයින්ට කාලය ගත කරන්න… ඒ එක්කම තව ටිකක් බැළුවම පේනවා ලා කොල පාට තණ පිට්ටනි, ඒවා පොඩි අයටයි අම්මලා තාත්තලා ටයි මහලු අයටයි හමෝටම විනෝද වෙන්න….!

ඉතිං හැමදාම හවසට මේ රජතුමාගේ පුත් කුමාරයයි, දූ කුමාරියයි බිසවුන්නාන්සෙයි රජතුමයි යනවා ඔය කියන ලස්සන ලස්සන මල් වතුවලට. ගිහිල්ලා තමන්ගේ රට වැසියාව හම්බුවෙලා කතා බහ කරලා, යම් දියුණුවෙන්න යම් උදව්වක් අවශ්‍ය නම් ඒවා ගැන පොතක සටහන් කරගෙන, පහුවදාම රජ මාලිගයට ගෙන්නලා ඒ අයට උදවු වුනා….! ඉතිං ඔහොම කාලය හොඳින් ගෙවෙනවා.

රට වටේට තියෙන මුහුදෙන් මත්ස්‍ය සම්පත ලැබෙනවා, ඒ වගේම රට ඇතුලේ තියෙන මී ගව පට්ටි වලින්, කිරි ලැබෙනවා, අනිත් සත්ත්ව ගොවිපොල වල් වලින් මස් හා බිත්තර ලැබෙනවා, රටේ හැම තැනම පිරිලා තියෙන කෙත් වතු වලින් සහල් හා අනෙකුත් ආහාර ලැබෙනවා. ඉතිං මේ ඔක්කොම ගබඩා කරගන්නත් ඒ මිනිස්සුන්ට ගබඩා තිබුන නිසා ආහාර ද්‍රව්‍ය කවදාවත් අපතේ ගියේ නෑ…!

ඒ වගේම ඒ රටේ තියෙන කැලෑ කපන්න එහෙම කාගෙන්වත් අවසර ගන්න ඕනේ නෑ… ඒ මොකද කියනව නම් ඒ රටේ මිනිස්සු පුරුදු වෙලා හිටියා එක ගහක් කපන්න කලින් පැල දහයක් ඉන්දලා ඒවා සරුවට වැඩී ගෙන එද්දී විතරක් අර ලොකු ගහ බිම දාන්න.

පස්සේ ඉතිං ඔහොම යද්දී අනිත් හැම රටටම වගේ මේ රටටත් ලොකු කරදරයකට මූන දෙන්න වුනා. සෑහෙන කාලෙකට පස්සේ එන ලොකු හිම කුණාටුවකට මේ රට මූන දුන්නා. රට වැසියන්ගේ විතරක් නෙව් රජමාලිගේ වහල පවා සුදු පාට හිම කැටිති වලින් වැහිලා ගියා. වැටවල් වල හිම ගොඩවල් කැටිගැහිලා තව තවත් ලොකු වෙමින් තිබුනා. කැලෑ හිටය සත්තු කැලේ තිබුන ලොකු කොට අස්සට, ගල් ගැහා වලට රිංගා ගත්තා…. ඉතිං රටේ බව බෝග සම්පත් බොහොම එහෙමත් ඉක්මනින් ක්ෂය වුනා. මිනිස්සු සීතලෙන් බැට කන්න පටන් ගත්තා. රජතුමාට කියලත් වෙනසක් නෑ… රජ පවුලටත් කෑම බිම හිඟ වුනා. සීතල දැනෙන්න පටන් ගත්තා.

පස්සේ ඉතිං ටික දවසක් ඉවසලා අර තුමා පනිවුඩයක් ඇරියා රට වටේටම, මේ සීතල කාලය අවසන් වෙනකං හැම දෙනාම තමන්ගේ තියෙන ආහාර ද්‍රව්‍ය, වටිනා කියන දෑ අරගෙන ඇවිත් රජමාලිගයට වටේට තමන්ගේ තාවකාලික නිවාස තනාගෙන හැම දෙනෙක්ම එකමුතුව දුක සැප බෙදා ගමු කියලා. ඉතිං රජතුමාගේ මේ පණිවුඩය අහපු හැම කෙනෙකුටම බොහොම සන්තෝසයි. ඒ හැමෝම සිහින මැව්වේ… අඩි ගානක් උස රජ මාලිගේ තාප්පෙන් ඇතුලේ කොයිතරම් ආරක්ෂිතද කියලා. මොකද ඒ තාප්පේ පෙරලන්න එක පිට එක හිම කුණාටු සීයක් ආවත් බැරි බව හැම කෙනෙක්ම දැනගෙන හිටියා.

ඉතිං තමන්ගේ වටිනා කියන දේ අරගෙන රජ මාලිගයට යද්දී අශ්වයෝයි අනිත් සත්තුයි ගාල් කරන්න වෙනම තැනක්, ආහාර ගබඩා කරන්න වෙනම තැනක් එහෙමත් රජතුමාගේ අනපරිදි හැම ලෑස්ති කරලා තිබුනේ. ඉතිං රට වැසියන්ට තිබුනේ තමන්ගේ වාසස්ථානය හදාගන්න විතරයි. එහෙම හිතලා හැමෝම රජමාලිගේ වටේ තිබුන තාප්පෙන් ඇතුලෙට යද්දී රජතුමා රට වැසියන්ට අවශය පුංචි නිවාසත් හදවලා… එක් කෙනෙකුටවත් ඉන්න හිටින්න තැනක් නොතිබුනේ නෑ… මොකද රජතුමා දැනගෙන හිටියා තමන්ගේ යටතේ ඉන්න පවුල් ගාන කොච්චරක් කියලා හරියටම. රජතුමාගේ උපදේශකයෝ ඒ වගේ කරුණු ගැන හැම තිස්සෙම රජතුමාව දැනුවත් කලා. ඉති මහ ජනයට හරි සතුටුයි. කොහොම හරි රටේ හිටය සියලු දෙනාම රජමාලිගයට එකතු වුනාට පස්සේ රජතුමා ඒ අයට කතා කරලා ආයෙමත් කිව්වා… අපි මේ හිම කුණාටුව ඉවර වෙනකං මෙහෙම ඉමු, මේ හිම කුණාටුව වැඩි කාලයක් පවතින්නේ නැති බව රටේ කාලගුණය පිළිබඳ තතු කියන විශේෂඥයෝ කියනවා කියලා. ඊට පස්සෙ ඉතිං හැම කෙනෙක්ම රජතුමාත් එක්ක සතුටින් පුළු පුළුවන් විදියට කා බීගෙන සතුටින් හිටියා. රජතුමාත්, රජමාලිගේ අනිත් අයත් මාලිගයට වෙලා ගිනි උඳුන් දල්වගෙන උණුසුම් වුනේ නෑ, ඒ අයත් මේ ජනතාව එක්ක එකට ජීවත් වුනා…!

ටික දවසකින් හිම කුණාටුව නැතිවෙලා ගිහිං අයෙමත් ඒ එකෝමත් එක රටේ තත්වය බොහොම සුභදායි වුනා… හැමෝටම තමන්ගේ පුරුදු තැන් වලට ගිහිං ආයෙමත් පුරුදු ජීවන රටාවටම හැඩ ගැහෙන්න පුළුවන් වුනා බොහෝම ඉක්මනට….!

ඉතිං කවුරුවත් වැරදියට තේරුම් ගන්න එපා මේ එකෝමත් එක රටේ අපේ රටයි කියලා….! හොඳද….!

%d bloggers like this: