එකවර දෙපිට…. අන්තිම නෑම

නෑම ගැන කට්ටිය දන්නවනේ… ඉතිං මාත් ඔය අනිත් අය වගේම නෑන එකෙක්නේ. බීම සහ බීමෙන් පසු නෑම ගැන මටත් කතා කීපයක් හැදුවා ලෝකයා. එයින් දෙකක් මං කලින් දැම්මා…

මේං එක….

මේං දෙක…

ඉතිං මේ හතරවන සහ අවසන් නෑම…. තව නෑමක් මේ ළඟදී නාගත්තා. ඒක ඉතිං කාටවත් ඇනයක් නොවුන නිසා ඒක හරිහමං නෑමක් කියන්න බෑ… ඉතිං මෙහෙමයි මේ නෑම ආරම්භ වෙන්නේ. අපේ ඔෆිස් එකේ අයියා කෙනෙක්ගේ අම්මා නැතිවෙලා… මළගෙදර තියෙන්නේ ගිනිගත්හේනේ… දැං ඉතිං කට්ටියම මළගෙදර යන්න ලෑස්ති වෙද්දී මාත් ඉතිං ඕනෙ රෙද්දක් ලියලා ටී ෂර්ට් එකක් එහෙම අරගෙන ගිහිං වාහනේ යන ලිස්ට් එකට නම ඔබා ගත්තා.

පස්සේ ඕං හවස 4.30ට වැඩ ඉවරවෙලා එහෙම කට්ටිය යනවා. ඒ මං හිතන්නේ ජනවාරි මාසේ. ජ

නවාරි වල තමා අපේ ලොක්කගේ බර්ත් ඩේ එක තියෙන්නේ. ඉතිං කට්ටියම කතා වෙලා ගියේ බර්ත් ඩේ පාර්ටි එකත් මේ ගමන්ම ගමු කියලා. යන්න මළ ගෙදරක තමා… ඒත් ඉතිං යන ගමන් පාර දිගේ අඬ අඬ යන්න පුළුවනෑ… ඒක නිසා කට්ටිය ඒක මතිකව තීරණය කලා යන ගමන් හිනා වෙවී ගිහිං… මළ ගෙදරට ගිහිං ඇතිවෙන්න අඬනවා කියලා. ඒක නිසා ඕං කොට්ටාව හරියේ වයින් ස්ටෝස්ර් එකක් ගාව වාහනේ නැවැත්තුවා. දැං ඉතිං අරිෂිටේ වර්ග ඔක්කොම අපේ බොස් ගානේ…. පිං කොක් තමා….

පස්සේ දැන් ‍හැමෝගෙම තීරණය බ්‍රැන්ඩි. සික්… විතරක් මං නම් ඔව්වා අ‍ායේ කටේ තියන්නේ නෑ… අම්මපා බියර් එකක්වත් බොන්නේ නෑ කියලා තමා හිතාගෙන උන්නේ… ඒත් ඉතිං මක් කොරන්නද….?

මල්ලී උඹට මොනාද….? ඒ මහේෂ් අයියා…

මට එපා බං‍‍‍‍‍‍…..

අනේ මේ බොරු නැතුව ඉක්මනට කියපං මොනාද ඕනේ කියලා…..

ඔච්චර පෙරත්ත කරද්දී නොබී ඉන්න පුළුවනෑ… එතකොට ඉතිං හිතන්නේ මුගේ හෙන ඔළුව කියලනේ… ඒක නිසා මාත් ඔන්න ඔහේ….

බි

යර් එකක් ගන්න…. කිව්වා.

ඌ ඉතිං මගෙන් බ්‍රෑන්ඩ් එකක් ඇහුවෙත් නෑ… පස්සේ ඔන්න අරගෙන ආවා බ්‍රැන්ඩි 8යි බියර් එකයි.

ආ මේං… උඹේ බියර් එක… මේක තනියම බොන්න ඕනේ හරිද…. ඉතුරු කලොත් එහෙම තෝව නාවනවා….

මහේෂ් අයියා හිතුවේ ගිය පාර පිරිත් ගෙදරදී චා උන නිසා මේ පාර නොබී ඉඳියි කියලා. එව්ව කොහෙද ඩෝ මාත් එක්ක. අනික ස්ට්‍රෝන්ග් හරි කාල්ස් බර්ග් හරි… ගෝල්ඩ් බ්‍රෑන්ඩ් එකෙන්. බෝතලය රුපියල් 320ක් විතර තමා වෙන්නේ…. මොකෝ ඉතිං අපේ අතින් යන එකක්යෑ… ලොක්කගේ කාඩ් එකෙන්නේ….

ඊට පස්සේ ඉතිං ඕං කට්ටිය සිංදු කියනවා… ඒ අස්සේ ලොක්කත්‍‍‍…. පුතා මේං බයිට් කියලා චිකන් වගේකුත් මගේ දිහාට දික් කරා. ඔව්වා එපා කියන්න පුළුවනෑ… ඒකත් ගත්තා…. පස්සේ හිමීට හිමීට

සීතල බියර් එක කටේ තියාගෙනම උගුර උගුර බොනවා… අනිත් එවුන් නම් රිසයිකල් කප් වගයක් අරගෙන….

පස්සේ ඉතිං ඕං සෑහෙන දුරකට ආවා. කොයි හරියෙද කියන්න මතක නෑ… මතක තියෙන්න විදියක් කොහොත්ම නෑ කොහොමත්… අර බියර් එක නම් සුපිරි. ආයේ මොනාද, හුළං පාර වදිද්දී…. මාර සනීපයි ඇඟට. නිකං පාවෙනවා වගේ…. පස්සේ කොහොමහරි බීලා බීලා අපේ කට්ටියට හාවෙක් අල්ලන්න ඕනෙ කියලා ආයෙම නැවැත්තුවා වයින් ස්ටෝර්ස් එකක් ගාව. ආයෙම මහේෂ් අයියා….

බෝතලේ දියන් මෙහාට… දැන් මට හෙන අප්සට්, මූ කොහොමද මගේ බියර් එක ඉවර බව දන්නේ කියලා….

දියන් යකෝ… බෝතලේ දීලා තව එකක් ගේන්න….

අප්පට සිරි අර ලැජ්ජ වෙවී තිබ්බ හිත එකපාරටම බෝතලේට මූඩියත් ගහලාම දුන්න මහේෂ් අයියට….

මූඩිය උඹ කාපන්… කියලා ඌ ආයෙම මට ඒකෙන් ගැහුවා. පස්සේ ඉතිං ඕං එනවා අපේ දිව්‍ය පුත්‍ර මහේෂ් … මගේ බියර් එකත් අරං…

ආ මෙන්න…. එල බ්‍රෑන්ඩ් එකක්…. කියලා වෙන මොනාද මන්දා බ්‍රෑන්ඩ් එකක් ගෙනත් දුන්නා…. බ්‍රෑන්ඩ් එක මතක නෑ… මොකද ලේබල් එක බැළුවට අකුරු ටික කියෝ ගන්න ටිකක් අපහසු වුනා. පස්සේ ඔන්න ආයම ගමනේ යා… ඉතිං ඔහොම කඳු පල්ලම් බැහැගෙන යද්දී හම්බුනා වංගු පාරක්….

ටික

වෙලාවයි ගියේ.. මෙන්න එකෙක්…. වෑන් එකෙන් එලියට ඔලුව දාගෙන …. ඕක්… ඕක්… ගානවා.

අපේ අයියලගේ හොඳකම කියන්නේ කවදාවත් බීලා වැඩිවුන එකෙකුට උං විහිළු කරලා තවත් අජ කරන්නේ නෑ…. කබරයා නාගන්නේ නැතිව සේෆ්ලි පිට කරන්න පුළුවන් තරම් සපෝට් එකක් දෙනවා මිසක්. ඉතිං ඕං පැය භාගෙක විතර හෙන මෙහෙයුමකින් පස්සේ යන්තං සේප්.

ඒ එක්කම වෑන් එක නැවැත්තුවා‍‍‍‍…. ඒ ඉතිං මළ ගෙදර යන්න… දැන් නං ඉතිං කට්ටියගේ මූන අඬන සයිස් එකට අමුතුවෙන් මේකප් කරන්න ඕනේ නෑ… කොහොමත් ඇ‍ඬෙන සයිස්. වැඩිය ඕනේ නෑ… වයසක සීයා කෙනෙක් දැක්කත්, අනේ සීයේ දැම්ම අපිව දාලා යන්න එපෝ කියලා විලාප තියල ඇ‍ඬෙන ගානට කට්ටිය සෙන්සිටිව් වෙලා.

වෙද්දී මගේ බියර් එක තුන් කාලක් ඉතුරුයි. කබරයාත් ෂේප්. කොල්ලත් කෙලින්… පස්සේ තවත් අමාරු වෙන්න කලින් කට්ටිය එකක් ගිහිං මළ ගෙදර අයට ආචාර කරලා, ටිකක් වෙලා කතා කරලා එහෙම ආයෙම එන්න පිටත් වුනා….. අනේ ඉතිං ආයෙම එන්නත් ඕනේ අර වංගු පාරෙන් … ඒ මදිවට මං ඉතුරු බියර් තුන් කාලෙන් භාගයක්ම බීලා….

පස්සේ ඔන්න ආයෙමත් මට ඕක් ඕක් වගේ…. ඒත් වාසනාව කියන්නේ… අපේ සීට් එකේම අනිත් කෙලවරේ හිටිය අමද්‍යප අයිය කෙනෙකුත් වාහනෙන් එලියට ඕක්… ඕක්… බැලුවම පොරට වංගු වල යන්න බැහැළු. කබරයා පයිනවා. ඒ අතින් අපි හොඳයි කියලා හිතන කොටම මටත් ඕක්…. දැන් නම් බඩු හරි කියලා දැම්ම ඔලුව එලියට… ආයෙත් දැනවා බැටේ හිටු කියලා….

ඔහොම ටික දුරක්

යද්දී තව අයියා කෙනෙක් අපි දෙන්නගේ මැද්දෙන් ඉඳගෙන අපේ දෙන්නගෙම පිටවල් අතගානවා. ඔය සීන් එක දැක්ක කියහංකෝ ඉස්සරහ සීට් එකේ හිටියා අපේ ලොක්කා… මෑන්ට අම්බානෙට හිනා…. අපිට ඉතිං හිනා වෙනවා තියා පාං කියාගන්න බැරුවනේ හිටියේ… ඒක නිසා මොකද සෑර් හිනාවෙන්නේ කියලවත් අහගන්න විදියක් නෑ…

පස්සේ ඕං ලාවට

වගේ ඇහුනා…. ආ අනුර…. එක වර දෙපිට වගේ නේද…. කියලා, අපේ ලොක්කගේ හිනා හඩ අස්සෙන්ම. අනේ මන්දා කව්ද කියපු එක‍ා කියලා, සමහරවිට ලොක්කමද දන්නෙත් නෑ….

පස්සේ ඉතිං එදා ඉඳන් මමත් එක වර දෙපිට සෙට් එකේ සාමාජිකයෙක්. ඔය අහෙන් මෙහෙන් එක එක එව්වා කියලා කෑගැහුවට මං නම් තඹ සතේකට ගනන් ගන්නේ නෑ…. ඔව්වා ඉතිං ඉරිසියාවට කියන කතානේ.

%d bloggers like this: