අද තමා මට වැඩියෙන්ම වටින දවස. මගෙ උපන් දිනේටත් වඩා වැඩියෙන් මට අද දවස නම් සෑහෙන්න වටිනවා. හේතු නම් ගොඩයි. ලොකුම එක තමා, අනිත් අයට ජනවාරි පළවෙනිදට අවුරුද්දක් ලැබුවට… මට වසරක් ගෙවිලා වසරක් ලබන්නේ ජනවාරි හය වෙනිදට වීම… ඉතිං වෙනදා වගේම මෙදා පාරත් හැමෝගෙන්ම තෑගි ලැබෙන්න කලින් මගේ උපන් දින තෑග්ග ලැබෙන්න ඇති කියලා හිතනවා. නොලැබී යන්න විදියක් නැහැනේ ඉතිං, නඩුකාරීට යශෝධරාවගේ උපන් දින තෑග්ග භාර දුන්නේ සති දෙකකට විතර කලින්නේ. ඉතිං දෝනියන්දට නොපෙනෙන්න හංගලා තිවුන තැන මතක තිබුනනම් ලස්සන කාඩ් එකයි අනිත් තෑග්ගයි අනිවා හම්බුවෙන්න ඇති.
අද වැඩිය ලියන්න බෑ අප්පා… මේං මේ විදියට බර්ත් ඩේ කාඩ් එකේ තිබ්බ සුභ පැතුම විතරක් මං බ්ලොග් එකේ ඉතුරු කරන්නම්… අඩුම ගානේ ඒ ලස්සන කාඩ් එකේ පින්තූරයක්වත් මට කස්ටිය එක්ක බෙදා ගන්න ලෝබයි… මොකද මං ඒකි වෙනුවෙන් වෙන් කරන හැමදේම එයාට විතරක්ම වෙන්න ඕනේ කියලා මගේ හිතේ තියෙන නපුරු කුහක සිතුවිල්ල නිසයි ඒ. අනිත් එවුන් වගේම මාත් ආදරයෙදී මාරම ආත්මාර්ථකාමීයි….!!!
මගේ ගැණි වෙච්චි දාට… රත්තරං අම්මි වුනාට, එතකං තමුසේ මට නංගියෙක් හරිද….!!! මං ජීවත් වෙනවා කියලා මට දැනෙන්න සැලස්සුව ඔය පුංචි ඇස් දෙකට… ඇත්තටම මං හැමදේකටම වැඩියෙන්, ආදරය කරනවා අදටත්…!!! හැමදාටමත්…!!!
I love you for
so many things, I don’t know
where to start,
but most of all I love you
for your understanding heart.
A heart that makes you thoughtful,
considerate and kind,
a heavenly combination that
is difficult to find.
It would be a pleasure
just to know you, for you’re
kind and considerate, too…
… But I’m double lucky
to have not just a friend,
but also a Sister as sweet as you.
LOVE YOU, SISTER !
එයාගේ වැඩ කරපු තැනට ගිහිං ගෙදර යද්දී හොඳටම හවස් වෙලා. පස්සේ අම්මා මාව වඩාගෙන බස් එකට නගින්න හදද්දී බස් එකෙත් හොඳටම සෙනගලු. එදා අම්මා මාව අයිනේ සීට් එකක වාඩි වෙලා අම්මගේ යාලුවෙක්ගේ අතට දුන්නලු ජනේලෙන්. පස්සේ අම්මා අමාරුවෙන් ෆුඩ් බෝඩ් එකේ හිටගෙන ඇවිත් තියෙන්නේ. එදා මං අම්මා අල්ලගෙන හිටිය ෆුඩ් බෝඩ් එකේ බාර් එක අතකින් අල්ලගෙන අනිත් අතින් අම්මගේ අත තදින් අල්ලගෙන අම්මගේ අත උඩින් මූන තියාගෙන ඇඬුවලු හොඳටම. හේතුවක් මතක නෑ, සමහර විට අම්මා එක දශමයක් හරි දුරින් හිටිය නිසා වෙන්න ඇති.
අපි හැමෝම පොත් කියවනවනේ… අර කව්දෝ මන්දා කියලත් තියෙනවනේ පොත් කියවීමෙන් මිනිසා සම්පූර්ණ වේ… කියලා. මටත් ඒ වැකිය ස්කෝලේ යන කාලෙ ඉඳලම අහලා අහලා ඇති වෙලා තිබුනේ. ඒ මදිවට අපේ පුස්තකාලෙත් තඩි අකුරින් බ්රිසිල් බෝල් හතරක් පහක් සෙට් කරලා ලොකුවට ඇඳලා තිබුනා. ඒ දවස් වල ඉතිං මගේ පොත් කියවීම ගැන කියනවනම්, මං අර පුස්තකාලේ තිබුන වැකිය දකින්නේ අවුරුද්දටම වැඩිම වුනොත් පස් පාරයි. එක පාරක් යනකොට දූවිලි පිහිදලා ලස්සනට බැබලෙන්න තියෙනවා. ආයෙ යන දාට මකුළු දැල් බැඳිලා දූවිලි පිරිලා…
ඔහොම ගිහිං ගිහිං එක එක ඒවා කියෝ කියෝ හිටි මට ආයෙමත් ඉස්සර වගේ ළමා කතා කියවන්න හිතුනනේ…! ඒ දවස් වලට වැඩිය දැන් තමා ඒවා රස. කොටින්ම කියන්න කතා පොත කියවලා ඉවර කරන්න ලෝබයි. කතාව ඇතුලේ ජීවත් වෙමින් පොත කියවද්දී, චුරු චුරු ගගා වැස්සකුත් තිබ්බ නිසා ගංගා නිරෝෂනී සුදුවැලිකන්ද පරිවර්තනය කරපු ලෝරා ඉන්ගල්ස් ගේ වන අරණක කුඩා නිවස පොත කියවලා ඉවර කරන්න මට දවස් හයක් ගියා කිව්වොත් මොකද හිතන්නේ…?
ඒත් ඉතිං මං කුමාරයට ඉවසුම් නෑ සුදු මූන දකින කං. පස්සේ මෙන්න ඇහෙනවා හිමීට කෙඳිරිල්ලක්…. මේකි සිරියහන් ගැබට වෙලා අඩනවා වත්ද කියලා මගේ හිත ආයෙම අප්සට්. පස්සේ ඕනෙ මගුලක් කියලා වාඩිවෙලා ඉඳිය පුටුවෙන් නැගිටලා ගිහිං, සිරිහයන් ගැබට ඔලුව දැම්මා. කෙල්ලන්ගේ කාමර වලට එබෙන එක වැරදි වැඩක් තමා… ඒත් ඉතිං මං මොනා කරන්නද….? මං කුමාරයටත් තියෙන්නේ මහ නොසංඩාල හිතක්නේ… ඒක නිසා ඉතිං කරන්න දෙයක් නෑ,..
පස්සේ ඔන්න, ආ…. කියලා සිංදු පොත මගේ කිට්ටුවටම දික් කරලා ආයේ අරගෙන දුවනවා. මාත් අරියි ඔය වගේ වෙලාවට…. මාත් එලෝනවා පස්සෙන්… වෙනදටනම් එලෝගෙන ගිහිං ඔලුවට ටොක්කක් අයිනවා නැත්තං පිට මැද්දට ලාවට තට්ටුවක් දානවා. ඒත් අද ඉතිං අතේ සිංදු පොතකුත් තියෙන එකේ එව්වා කරන්න ඕනේ නැහැනේ. අද තියෙන්නේ සිංදු පොත උදුර ගන්න එකතමා. පස්සේ ටික දුරක් ගේ ඇතුලෙම එයාට මෙහාට දුවද්දී මං ටිකක් ස්පීඩ් කරලා ගිහිං යශෝධරාවගේ පිටිපස්සෙන් අත්දෙක දාලා ඉස්සරහින් ආයෙම එයාගේ අත්දෙක අල්ලගෙන සිංදු පොත ගන්න ට්රයි එක්ක දෙනවා. මේකි පොත් අතාරින්නෙම නෑ,… පස්සේ තත්පර දෙක තුනකින් තමා දෙන්නටම ක්ලික් වුනේ මං මේකිව බදාගෙන නේද දෙයියනේ මේ ඉන්නේ කියලා.
යශෝධරාව මව්තුමියගේ කනට ලංකරලා … මගේ සිංදු පොත ගන්න ඇවිත් අයියා මාව…… කියලා ඉතුරු වචනේ මට ඇහෙන්නේ නැතිවෙන්න නඩුකාරීට කිව්වා. මං කුමාරයා අදටත් දන්නෙ නෑ මොනාද කිව්වේ කියලා. පස්සේ ඔන්න එනවා නඩුකාරි.. හරියට නිකං ආලවකයා වගේ… ඇස් දෙකත් රතු කරගෙන. ඒ මදිවට යශෝධරාව එනවා අතේ එල්ලිගෙන හිනා වෙවී… දැන් ඉතිං මං කුමාරයට හරි පස්නේ…මොකද මං අත්දැකීමෙන් දන්න විදියට කෙල්ල හිනාවෙවී අම්මා ඔරෝගෙන එන්නේ මං කුමාරයට නඩුවක් දාලා නිදහසට කරුනු විමසන්න තමා…
අනේ ඇත්තට කොහොමට හිටිය එකෙක්ද මූ…? ඉස්සර හරි අහිංසකයි. කිසිදවසක ස්කෝලෙදීවත් වැරැද්දක් කරලා අම්මව එක්කන් එන්න කියලා තියෙනවද,…? නැහැනේ… ඒත් දවස් දෙක තුනක් නම් සිංහල මිස් කතා කරලා කිව්වා,
